Hoe ver gaat jouw liefde voor het expatleven?

Enthousiaste brildragende blonde vrouw op de loopband van een vliegveld
Naar welke uithoeken van de wereld wil je gaan voor het expatleven?

Ik heb mijn man leren kennen toen hij als expat in Canada woonde. Mijn ouders waren daar toen ook als expats geplaatst. Ik woonde in Nederland en bezocht mijn ouders in Canada een paar keer per jaar. Mijn ouders en mijn man kenden elkaar. Ze waren collega’s en hadden dagelijks met elkaar te maken. Zo heb ik mijn man leren kennen. En ik maakte voor het eerst kennis met het expatleven.

Met dit blog geef ik aan hoe belangrijk het is om als partner van een expat je eigen grenzen te bewaken, figuurlijk én letterlijk. Ik wil je aan het denken zetten over je eigen wensen en invulling van jullie gezamenlijke expatleven.

Leuk expatleven, leuke man

Dat leven trok me wel aan. Ik had al grote affiniteit met reizen en het ontdekken van de wereld.  Het expatleven leek me ideaal om dit waar te maken. De man die ik daar leerde kennen, trok me ook: stoer, lief, sportief en ook geïnteresseerd in de wereld. Het bleek wederzijds, want we werden smoorverliefd op elkaar en hebben inmiddels ruim 26 jaar een liefdevolle relatie.

Toen de aarde nog plat was

Wat me absoluut niet trok was de plek waar mijn ouders, man en andere expats woonden. Onderling bestond er een grapje over de omgeving; “Vroeger toen de aarde nog plat was, lag dit aan de rand.” Het was niet bepaald positief bedoeld.

Welkomstbord Happy Valley community in Labrador, Canada
Canada: de entree was best indrukwekkend, de omgeving minder.

Pittbull vliegjes

Het was een luchtmachtbasis midden in de natuur en ver van de bewoonde wereld. De winters duurden daar minimaal acht maanden en zorgden voor meters sneeuw op de grond; een tot drie meter was normaal. Wanneer de temperatuur eindelijk boven het vriespunt steeg, kwamen daar ook de muggen bij en de black flies. De muggen waren gewoon vervelend. Maar de black flies waren hele kleine vliegjes die je huid tot bloedens toe beten. “Pittbull vliegjes” werden deze genoemd. En dat was niet voor niks.

Niets voorhanden

Nu ben ik vrij avontuurlijk ingesteld en gek op sneeuw. Ik wilde de insecten dan ook wel voor lief nemen. Toch wilde ik daar niet bij mijn grote liefde blijven. De doorslaggevende reden was het feit dat er geen enkele voorzieningen waren in de vorm van werk voor de partners. Er waren ook geen vrijetijdsvoorzieningen. Internet bestond toen nog niet. En er was maar één kleine supermarkt, één kledingwinkel en een benzinestation die donuts verkocht. Voor mij was er niets voorhanden om me daar nuttig te kunnen voelen.

I will follow you

Ik zei tegen mijn lief; ‘ik wil je overal in de wereld volgen, maar niet naar daar’. Dus ik koos ervoor om in Nederland te blijven wonen. Mijn lief kon een verlenging krijgen van zijn plaatsing in Canada, maar besloot mij te volgen naar Nederland.

Vrouw in wet suit in de roggentank en met een bakje voer.
De roggenshow verzorgen was een van de vele leuke dingen die ik als vrijwilliger mocht doen bij het Virginia Aquarium & Marine Science Center in Amerika.

Gouden tijd in Amerika

We zijn na Canada, samen nog twee keer als expat naar Amerika gegaan en hebben daar met veel plezier gewoond. De eerste keer had ik daar een betaalde baan als invalkracht in het basisonderwijs. Daarnaast gaf ik les in de Nederlandse taal aan Amerikaanse militairen. De tweede keer werkte ik als vrijwilliger op een aquarium. Voor mij waren het allebei prachtige perioden waarin ik me nuttig voelde.

Op en neer

Nu hier in Luxemburg is de situatie anders. We huren er een appartement en hebben in Nederland ons huis aangehouden. We verblijven het meest in Luxemburg, maar reizen op en neer tussen de twee landen. Ik kan bij mijn man zijn in Luxemburg en hij gaat mee naar Nederland om samen het huis en de tuin te onderhouden.

Panic attack

Door het onregelmatige heen-en-weer gereis, kan ik mij niet binden aan (vrijwilligers-) werk. In het begin van deze plaatsing voelde ik weer hetzelfde als toen in Canada: een lichte paniek in mij bij de gedachte dat ik niets om handen zou hebben anders dan alleen maar huishoudelijke taken. Niet dat daar iets mis mee is, maar ik wilde meer. Ik wilde van nut zijn voor de maatschappij, een bijdrage leveren waar ik veel plezier aan beleef.

Vrouw met bril en in blauwe trui aan het schrijven in schrift
Lekker aan het bloggen.

Voor expat-partners, door een expat-partner

En toen ontstond het idee van dit blog. Hierin deel ik mijn ervaringen, tips en informatie voor partners van expats. Ik heb weer werk, zelf gecreëerd, maar wel nuttig werk waar ik me ook fijn bij voel. Ik wil graag de partners van expats een hart onder de riem steken, inspireren en motiveren om van het expatleven een onvergetelijke herinnering te maken.

Will you follow me?

Over een paar jaar gaat mijn man met pensioen en keren we definitief terug naar Nederland. Hoewel definitief. Ik vraag me wel eens af hoe het zou zijn om als expat te eindigen in een warm, droog en zonnig land. En zou voor de verandering mijn man dan mij volgen? Wie weet …

Hoe ver gaat jouw (zelf)liefde?

Ben jij een expat geworden uit liefde voor je partner? Volg jij hem/ haar over de hele wereld? Of is één keer expat zijn genoeg voor je? Vind jij het belangrijk om je nuttig te voelen (als expat)? Hoe vul je dat in? Wat maakt dat jij je nuttig voelt als partner van een expat? Hoe vul jij je expatdagen in? Ik hoor graag van je.

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Äddi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja


Heb jij al Doctena?

Vrouw met bril staart voor haar uit


Toen we ongeveer negen maanden hier in Luxemburg woonden als expats, ging ik op een dag door mijn rug. Ik verging van de pijn en kon helemaal niets meer. Het was niet ernstig genoeg voor een ambulance, maar ik moest écht naar een huisarts. Er was echter één probleem: ik had hier nog geen huisarts en kende ook niemand om het aan te vragen. Wat te doen?

Geluk bij een ongeluk

In dit blog vertel ik je over mijn geluk bij een ongeluk; het ongeluk was mijn rug, het geluk was de Luxemburgse medische app. Ik beschrijf hoe ik aan deze app ben gekomen. En ik leg je stap-voor-stap uit hoe de app werkt. Zo kun jij als expat in Luxemburg heel makkelijk en snel een medische afspraak maken.

Mobiel bij de hand

Op het moment dat ik door mijn rug ging en vervolgens op de grond naar lucht zat te happen van de pijn wist ik het even niet meer. Wat nu? Gelukkig had ik mijn mobiel binnen handbereik. Toen de ergste pijn een beetje was gezakt, heb ik mijn mobiel gepakt en mijn man gebeld.

Mijn man de held

Hij is naar de dokter’s post op zijn werk gegaan. Deze post is weliswaar alleen beschikbaar voor eigen personeel, maar mijn man kreeg er een naam mee van de dichtstbijzijnde huisarts die Engels sprak. Telefonisch kreeg mijn man deze huisarts niet te pakken. Online wel. Het bleek een medische app te zijn: Doctena.lu.

Logo Doctena

Play Store

Deze app is gratis te downloaden in de Play Store onder de naam Doctena (Luxemburg). Het is te gebruiken voor het online maken van afspraken bij alle aangesloten medische specialisten in Luxemburg. Bijvoorbeeld bij huisartsen, tandartsen en fysiotherapeuten. Maar ook bij dermatologen, KNO-artsen, gynaecologen en nog veel meer.

Account aanmaken

Je kunt een account aanmaken en je profiel invullen onder “instellingen” (zie foto …). Onderaan je profiel kun je aangeven of je jouw persoonlijke gegevens beschikbaar wilt maken voor alle Doctena practitioners (zie foto …).

In 4 stappen online een afspraak maken

Stap 1: Voor het online maken van een afspraak selecteer je eerst het specialisme, bijvoorbeeld huisarts (zie foto …).

Stap 2: Vervolgens geef je aan in welke plaats/ stadsdeel je de specialist zoekt, bijvoorbeeld Capellen (zie foto …).

Stap 3: En als laatste stap geef je aan in welke taal je wilt communiceren met de specialist, bijvoorbeeld in het Engels.

Stap 4: Dan klik je op “Vind een dokter.” De app geeft nu alle engelssprekende huisartsen in Capellen weer die beschikbaar zijn op de huidige dag. Per huisarts kun je andere dagen selecteren.

Vind een andere specialist

Naar het einde van de dag kan het gebeuren dat er geen engelssprekende huisarts op de geselecteerde dag in Capellen meer beschikbaar is. In dat geval geeft de app huisartsen aan op andere lokaties die nog wel beschikbaar zijn (zie foto …).

Druk bij de desbetreffende arts op het tijdstip van jouw voorkeur en vervolgens op “Maak een afspraak” (zie foto …). Is de afspraak eenmaal gemaakt dan stuurt de app herinnerings e-mails en sms-jes vanaf drie dagen vooraf aan de afspraak (zie foto …).

Jouw eigen medisch team

Heb je een account aangemaakt en een aangesloten specialist bezocht, dan staat deze vanaf dan vermeld onder je eigen “Medisch Team” onder “Mijn account”. Dit laatste kun je vinden door de drie streepjes links bovenin aan te klikken. Je kunt hier ook oude en nieuwe afspraken inzien.

Eind goed, al goed

Voor mij is het goed afgelopen met mijn rug. De huisarts was welbespraakt in het Engels en had alle tijd voor mij. Ik kreeg een verwijzing mee voor fysiotherapie en een naam van een fysiotherapeut.

Inmiddels heb ik nog een keer een afspraak gemaakt bij beide specialisten via de app Doctena.lu en voor mij werkt dit perfect. Zoek jij een medisch specialist in Luxemburg, maar je kent niemand die je het kunt vragen? Kijk dan eens op Doctena.lu. Zorg er dan wel voor dat je je mobiel binnen handbereik hebt 😉

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Addï! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja


Begin jij voordat je er klaar voor bent?

Vrouw met bril en zachtroze blouse kijkt in camera

“Start before you are ready.” Dat was zo’n beetje het eerste wat ik leerde tijdens een blogcursus. Dit betekent zoiets als “Begint eer ge bezint.” Deze vertaling is precies het tegenovergestelde van de originele Nederlandse uitdrukking “Bezint eer ge begint.” Voor mij was de Engelse versie ondenkbaar: iets uitvoeren voordat ik er klaar voor was.

In dit blog vertel ik je over mijn frustraties en twijfels over mijzelf als expatblogger. Ik vertel je over hoe een schrijfcoach mij praktische handvaten aangeeft. Daarnaast heeft zij mij doen inzien dat een persoonlijk blog niet perfect hoeft te zijn. Gewoon omdat ik ook niet perfect ben.

Schrijfcoach

Na mijn verhuizing naar Luxemburg had ik me bedacht dat ik graag via een blog wilde vertellen over mijn expatervaringen. Maar ik had nog nooit een blog geschreven. Daarom ging ik op zoek naar begeleiding hierin. En die vond ik in de vorm van een schrijfcoach. Bovendien heeft haar begeleiding mij zoveel meer geleerd dan alleen het schrijven van een blog.

Blogcursus

De website van de schrijfcoach sprak mij aan. Haar blogcursus was precies wat ik zocht. En tijdens het oriënterend telefoongesprek met haar voelde ik meteen een klik. Zij moest mij gaan helpen.

Fanatiek ging ik aan de slag met haar 13- weekse blogcursus. Iedere week kreeg ik een nieuwe module met allerlei opdrachten. Ik heb hierbij veel geleerd over bloggen en social media.

Vrouw met bril zit voor laptop en kijkt in camera
Aan het werk op mijn website

Frustraties

Maar ik was heel precies en wilde alle blogs perfect hebben. Ik bleef ieder blog steeds aanpassen en haalde vaker niet dan wel mijn deadline om het te posten.

Hierdoor raakte ik gefrustreerd over mijzelf. Ik zag alleen maar mijn tekortkomingen en had er steeds minder plezier in. Ik heb zelfs overwogen helemaal te stoppen met mijn expatblog.

Mijn schrijfcoach had dit in de gaten. Op een liefdevolle maar confronterende manier hield zij mij een spiegel voor. Ik was hier zo blij mee. Mede dankzij haar ben ik doorgegaan. En dankzij het besef dat ik het bloggen gewoon leuk vind om te doen.

Laatste voornemen

Voor dit jaar heb ik een aantal voornemens gemaakt. Zie hiervoor het artikel http://leveninluxemburg.nl/cultuur/scheint-neit-joer-of-niet/ en http://leveninluxemburg.nl/persoonlijk/mijn-6-beste-tips-voor-zelfliefde2020/ . Als laatste heb ik mezelf voorgenomen weer om hulp te vragen. In dit geval hulp bij het verder uitbouwen van mijn blog en het posten op social media.

Planning

Die begeleiding heb ik gezocht bij dezelfde schrijfcoach. Samen bespreken we per kwartaal waar ik het allemaal over wil hebben op mijn blog en social media accounts. Zij kijkt met mij mee naar de onderwerpen en hoe ik hiermee aan de slag kan gaan. Deze vorm van planning geeft me overzicht. Hierdoor heb ik rust gekregen in mijn hoofd.

Klankbord

Daarnaast bespreken we per kwartaal alles wat mij bezig houd. Bijvoorbeeld wat er goed ging en wat minder. Maar ook waar ik tegenaan loop. En waar ik gefrustreerd over ben.

Mijn schrijfcoach fungeert voor mij als een soort klankbord en geeft feedback, ideeën en tips over hoe het ook anders kan. Maar vooral geeft zij mij aan dat het niet perfect hoeft. Dat ik ook maar een mens ben en mezelf mag blijven. Oók in mijn blogs.

Deze vorm van begeleiding geeft mij mooie inzichten in mijn eigen persoonlijkheid. Hier leer en groei ik van. Wat voor mij het allerbelangrijkste is, is dat ik weer plezier heb in het bloggen en posten.

Vrouw met bril op de bank aan het schrijven in een groot schrift
Ik schrijf altijd de eerste versie op papier

Zelfliefde

Het vragen om hulp is voor mij uiting geven aan zelfliefde. Ik gun mijzelf die begeleiding uit liefde voor mijzelf. En ik gun mijzelf hiermee een begeleidster die mij stimuleert het bloggen en posten gewoon te doen. “Start before you are ready,” ook al is het niet perfect klaar.

Begin jij ergens aan voordat je er klaar voor bent? Of ben je ook zo perfectionistisch als ik? Ondervind je hier hinder van in je expatleven? Of komt het je juist heel erg goed uit? Ik hoor graag van je.

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja

P.S.: Nieuwsgierig naar de schrijfcoach? Je kunt alles over haar lezen op deze link: https://www.tekstgericht.nl/


Mijn 6 beste tips voor #zelfliefde2020

Vrouw met bril en groene trui kijkt in camera

“Wat betekent liefde voor jou?” Dit was het afgelopen jaar een vraag die mij aan het denken zette. Ik volgde een schrijfcursus. Hierbij kreeg ik 100 dagen lang iedere dag een vraag doorgemaild.

Eerst moest ik de vraag lezen en daarna meteen beginnen met schrijven. Niet nadenken over het antwoord, maar gelijk alles opschrijven wat in me opkwam. Totdat mijn hoofd leeg was en er geen gedachten meer opkwamen.

Mijn antwoord op de vraag “Wat betekent liefde voor jou?” kwam recht uit het hart en deed me beseffen dat ik wel wat meer liefde kon gebruiken. Zelfliefde dan wel te verstaan.

In dit blog vertel ik over mijn letterlijke terugval als expat en hoe ik hiermee ben omgegaan. Ik leg uit waarom zelfliefde voor mij zo belangrijk is gebleken. En ik geef je 6 van mijn beste tips over hoe je liever kunt zijn voor jezelf.

Vrouw in shorst en geel shirt voor appartementengebouw
Ons appartement in Luxemburg

Expats in Luxemburg

Mijn man en ik wonen alweer bijna een jaar als expats in Luxemburg. Tijdens dat jaar zijn we met grote regelmaat op-en-neer gereden tussen ons appartement in Luxemburg en ons huis in Nederland. Daar moest de boel ook onderhouden worden. Bovendien had ik in Nederland nog al mijn medische en dienstverlenende contacten. Iedere keer dat ik daar naartoe ging, had ik al mijn afspraken in die paar dagen gepropt.

Vrouw op ladder die schuin vanuit een droge sloot tegen een tuinhek staat
Onze tuin in Nederland onderhouden we zelf.

Lichamelijke klachten

Dit alles vroeg veel tijd en energie van mij. Hierdoor liep ik mezelf regelmatig voorbij. Ik maakte nauwelijks tijd vrij voor mezelf. In deze nieuwe fase was ik alleen maar bezig met zo snel mogelijk alles op rolletjes te laten verlopen.

Ik begon lichamelijke klachten te krijgen; eerst nog af en toe en wat vaag. Later werden deze regelmatiger en duidelijker: ik was continu moe, sliep maar halve nachten, verviel in ongezonde eetgewoonten en ging me zelfs depressief voelen. Vooral gestrest; ik moest zoveel van mezelf en het liefst alles perfect uitgevoerd.

Als, als, als

Het woord ‘als’ speelde continue door mijn hoofd …
Als het appartement in Luxemburg maar zo snel mogelijk was ingericht. Het liefst nog gezellig ook. Als mijn man maar zo snel mogelijk zijn werkritme had gevonden en ik daar mijn ritme op had afgestemd. Als mijn hond maar elke dag minimaal drie kwartier lekker in de bossen kon lopen met mij. En ik wilde hier best een stukje voor rijden. Ik was alleen maar bezig met mijn omgeving en duwde mijn eigen behoeften weg. Ik genoot steeds minder echt van mijn expatleven in Luxemburg.

Wake-up call
En toen ging ik door mijn rug. De pijn verdween snel, dus ik ging door. Na een paar dagen was het wéér raak. Deze keer was de pijn ondraaglijk en ging niet meer vanzelf weg. Ondanks de pijnstillers en spierverslappers bleef mijn lijf verkrampt aanvoelen. Dit was voor mij een wake-up call, een teken. Mijn lichaam gaf aan dat ik té lang en té ver was doorgegaan met het negeren van mijn eigen behoeften. Nu werd ik letterlijk tot een halt geroepen, want ik kon niet meer bewegen zonder ondraaglijke pijn.

Vrouw met bril en gele muts die broodje braadworst eet
Ongezonde eetgewoonten

Zelfliefde

En toen ontving ik die vraag van de schrijfcursus in mijn mailbox: “Wat betekent liefde voor jou?” Ik ben meteen gaan schrijven. Al snel kwam ik op het thema ‘zelfliefde’. Hoe belangrijk het is om lief voor mezelf te zijn en hoezeer ik die zelfliefde had verwaarloosd. Ik was vergeten hier tijd en aandacht aan te besteden.

Door mijn letterlijk lichamelijke beperking werd ik teruggefloten. Ik werd gedwongen tot stilstand. De vraag dwong me na te denken over wat voor mij belangrijk was om wel te kunnen blijven functioneren en te blijven genieten van mijn expatleven.

6x Zelfliefde

Ik geef je hieronder 6 van mijn beste tips die ik voor mezelf heb opgeschreven. Wellicht zit er een tip bij die voor jou ook van toepassing is of je aan het denken zet:

Tip 1: Zelfliefde betekent voor mij luisteren naar mijn hart en onderbuikgevoel.

Ik heb gemerkt dat mijn eerste gedachte meestal een gedachte is vanuit het onderbewuste en daarmee vanuit het hart; puur en zonder oordeel of vraag. Ik reageer nu sneller en spontaner op wat er in mij opkomt. Daarbij reageer ik meer vanuit mijn intuïtie. Mijn onderbuikgevoel is die eerste gedachte. Ik merk dat ik hierdoor minder stress ervaar. Ik doe namelijk dingen die ik graag wil doen.

Vrouw met bril poseert bij streetband
Spontaan op de foto met een streetband

Tip 2: Zelfliefde betekent voor mij stilstaan bij de oorzaak van mijn stressgevoel.

Als ik stress ervaar, sta ik meteen stil bij de oorzaak ervan; waarom ervaar ik stress? Waar komt het vandaan? Iedere keer kom ik erachter dat stress wordt veroorzaakt doordat ik iets doe of ervaar tegen mijn gevoel in. Als het enigszins kan, stop ik op dat moment meteen de activiteit en doe wat wel goed voelt

Als ik de activiteit of omstandigheid niet meteen kan stoppen, spreek ik mezelf toe: “Ook hieraan komt een einde en dan ga ik iets doen voor mezelf. Iets waar ik me wel goed bij voel.” Dit kan zo simpel zijn als even tien minuten een kop thee drinken en de Libelle lezen.

Tip 3: Zelfliefde betekent voor mij goed zorgen voor mijn lijf.

Hierbij streef ik naar gezond eten, voldoende bewegen en op tijd rusten. Ik houd van yoga en van wandelen met mijn hond in het bos. Hiermee houd ik ook mijn lijf soepel en fit. Iedere dag doe ik aan actieve beweging. In mijn beste vorm minimaal 45 minuten. Voel ik me minder dan zeker 20 minuten lang.

Tip 4: Zelfliefde betekent voor mij de lat omlaaghalen.

Daarom heb ik het bij het derde punt over ‘proberen’ en niet over ‘moeten.’ Als het vandaag niet is gelukt, dan is het maar zo. Morgen weer een dag. Ik streef wel naar die actieve beweging, want ik voel mij er veel beter bij. Het moeten probeer ik zoveel mogelijk los te laten. Door deze houding aan te nemen merk ik dat ik relaxter word. Zachter ook. Voor mijzelf en mijn omgeving. Ik kan bijvoorbeeld weer lachen om een flauwe grap.

Vrouw met bril en in blauwe trui aan het schrijven in schrift
Mijn blog is mijn werk

Tip 5: Zelfliefde betekent voor mij mijzelf durven te zijn.

En dit durven te laten zien naar de buitenwereld toe. Ongegeneerd, puur, natuurlijk, zonder verwachtingen van anderen en zonder oordeel over anderen. Gewoon mezelf zijn en houden. Mijn eigen pad volgen en zelf mijn keuzes maken. Voor mijzelf.

Zo was ik onlangs op een bijeenkomst voor nieuwe expats. Mij werd toen drie keer gevraagd of ik werk zocht. En iedere keer zei ik stellig ‘Nee.’ Voorheen zou ik daarover twijfelen worden. Nu voel ik dat bloggen mijn werk, mijn eigen pad is geworden. Daar word ik heel erg blij van en kan mijzelf er helemaal in kwijt. Ik houd mij daaraan vast ongeacht de verwachtingen van anderen.

Tip 6: Zelfliefde betekent voor mij genieten.

Genieten van mijn nieuwe levensfase. Van de dingen die ik doe, groot en klein. Van de mensen en dieren om me heen; familie en dierbare vrienden en onze beestenboel. Genieten van het moment, zoals dat kopje thee of de zon die op mijn gezicht schijnt. Van de natuur waar ik helemaal tot rust kom. Van de seizoenen. Van yoga. En van mijn expatleven met zoveel nieuwe, leuke, spannende en boeiende ervaringen.

#Zelfliefde2020

Ik heb nog zoveel te leren over mijzelf. Zoveel moois te ontdekken en te beleven. En dat begint bij mij met zelfliefde dat ik als thema heb gekozen voor 2020. Je gaat het veelvuldig tegenkomen op mijn website en social media accounts. Want ik ben van mening dat ook expats wel wat meer zelfliefde kunnen gebruiken.

Vrouw met bril die over haar schouder naar buiten kijkt.
Ik heb nog zoveel moois te ontdekken

Wat betekent zelfliefde voor jou? Hoe geef jij gehoor aan zelfliefde? Waar word jij blij van en krijg je energie van? Wat zou jij diep in je hart het liefste willen? Ik hoor graag van je.

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja

P.S.: Nieuwsgierig naar de schrijfcursus? Hierbij de link: “100 Dagen Schrijfgeluk:” https://www.tekstgericht.nl/100-dagen-schrijfgeluk/


Schéint Neit Joer! Of niet?

Vrouw met bril met kom met yoghurt in haar handen die ze aan de camera laat zien
Op de gezondere toer.


Herken je dat?

Iedere keer wanneer ik als expat in een nieuw land arriveer, ga ik mij te buiten. Ik vind het allemaal even leuk. Het land, de taal, het wonen, de mensen, de cultuur en het eten. Ik zuig het op als een spons. Zo ook alle etentjes, feestjes en partijen bij andere expats.

In dit blog leg ik uit waarom het voor mij persoonlijk een uitdaging is gebleken om als expat me niet te buiten te gaan aan al dat lekkere eten in het expatland. Wat ik in het verleden daaraan heb gedaan en wat ik mij het afgelopen jaar heb voorgenomen, anderhalve week voor Kerst.

Lachende vrouw aan tafeltje waarop borden met vis en friet staan.
Lunchen met een expatvriendin

Het hele jaar door Kerst

Iedere expat wil zich van zijn beste kant laten zien en maakt veel eten klaar voor zijn/ haar gasten. Als hostess maak ik mij hier ook schuldig aan. Ik wil niet dat mijn gasten iets te kort komen, dus ik maak altijd te veel.

Andersom wil ik als gast de host/ hostess niet beledigen, dus ik eet driftig mee totdat ik geen pap meer kan zeggen. Dan komt het toetje. Daarna volgt bijvoorbeeld Turkse koffie met Turkish Delight (kleine Turkse lekkernijen) en een digestief-je. Dit terwijl ik mijn bier nog niet eens op heb. Het is iedere keer net Kerst bij andere expats. Maar dan het hele jaar door.

Lesson learned

Het te buiten gaan aan al dat lekkere eten in het expatland is mij al een keer eerder overkomen. En ik wist dat ik te ver was gegaan. Dit realiseerde ik me tijdens onze plaatsing als expats in Virginia, Amerika. Op een dag in 2008 liep ik thuis de trap op en kwam hijgend als een paard boven. Ik was 36, was te veel kilo’s aangekomen en had totaal geen conditie meer. Dit was omdat ik het allemaal zo lekker vond.

Het voelde niet goed. Het roer moest om en wel meteen. Ik ging onder andere bewust gezonder eten. Na twee jaar was ik 11 kilo afgeslankt en voelde me veel fitter. Ik had deze leefstijl totdat we in 2019 naar Luxemburg verhuisden. Daar ging het dus weer mis.

Kerst op zijn Nederlands

Anderhalve week voor Kerst hadden we een etentje bij ons thuis in Luxemburg. Met de collega’s van mijn partner vierden we alvast een beetje Kerst. Ze zijn allemaal expat en onbekend met een typisch Nederlandse traditie: het gourmetten. Enthousiast gingen ze met hun gourmetpannetjes en -spateltjes aan de slag.

Ze vonden het gourmetten erg leuk, gezellig en lekker. Zo ook ondergetekende. Ik had daardoor weer te veel gegeten en zat zo vol dat ik niet meer kón. Ik voelde me er ook niet goed bij en op dat moment realiseerde ik me dat de knop om moest. Alweer.

vrouw poseert in bruine rok en groene trui
We willen wel slank blijven.

Waarom wachten?

Ik heb die avond na het gourmetten meteen een beslissing genomen; “ik ga weer evenwichtiger eten.” Ik heb daarbij niet gewacht tot 01 januari 2020 om het als een goed voornemen te starten. Nee, ik ben er gelijk de volgende dag al mee begonnen. Als ik het vanaf 01 januari kon, kon ik het toen ook al.

Gezonder en meer in balans

Ik heb de afgelopen twee en halve week genoten van de feestdagen, maar niet meer tot het gaatje. Ik heb alles gegeten, maar met mate en meer in balans.

Met Oud & Nieuw heb ik getoost op het nieuwe jaar en me voorgenomen om deze hernieuwde gezondere weg voort te zetten. Ik wil namelijk alles uit dit (expat-) leven halen wat erin zit, maar dan mag ik wel beter zorgen voor mijn lijf. Dat is voor mij een duidelijke boodschap geworden.

Granola op een bakplaat in de oven.
Ik maak nu mijn eigen granola.

Hoe heb jij de feestelijkheden als expat ervaren? Heb je voornemens voor 2020? Ik hoor het graag.

Ik wens voor iedereen een gelukkig, gezond en voorspoedig 2020 toe met veel liefde voor elkaar en voor jezelf.

Schéint Neit Joer! (betekent: Gelukkig Nieuwjaar!)
Natasja

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip voor hen bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.


Ben ik wel een echte expat?

Vrouw met bril onder drietal vlaggenmasten tegen glazen gebouw.

Bijna een jaar voorbij

Over amper zes weken is er voor ons alweer een jaar voorbij. Een jaar waarin mijn partner en ik verhuisden naar Luxemburg. Een jaar van wennen aan een nieuwe baan en werkomgeving, een nieuwe woonruimte en woonomgeving. Een jaar van het opfrissen van een taal die ik wel op de middelbare school had gehad, maar daarna nooit meer wat mee had gedaan.

Maar ook een jaar waarin we veel op en neer reisden tussen expatland en thuisland voor het onderhoud van ons huis, onze tuin en onze beestenboel in Nederland. Dat vele reizen zorgde ervoor dat ik stopte met mijn werk als Leefstijl Coach. Het was niet meer te combineren.

Expat expertblog

Om me toch nuttig te voelen en een doel te hebben, ben ik in het afgelopen jaar dit blog gestart. Een blog over mijn eerdere ervaringen als expat in Noord-Amerika en mijn huidige ervaringen in Luxemburg.

Vanaf het begin dat ik dit blog startte, knaagde er iets aan me. Ben ik in de huidige situatie eigenlijk wel een volwaardige expat? Mag ik mij zo noemen? Of tel ik niet mee in de expatwereld omdat ik regelmatig naar mijn huis in mijn thuisland ga? Wat wordt eigenlijk precies verstaan onder de term expat? En voldoe ik daaraan?

In dit blog ga ik hier dieper op in. Ik leg uit wat expat-zijn betekent volgens een paar gevestigde definities. Ik geef aan wat mijn eigen ervaringen hierin zijn en de ervaringen van expatvrienden.

Expat-vrouw met zonnebril op in auto en achter haar een dubbelgevouwen dekbed op de achterbank.
Met een volgeladen auto op pad tussen Nederland en Luxemburg.

Expat in Noord-Amerika

Waarom vroeg ik mij het afgelopen jaar af of ik wel een echte expat was? Dit kwam doordat ik de huidige expatsituatie in Luxemburg ging vergelijken met mijn eerdere ervaringen als expat in Noord-Amerika. Toen zat ik veel verder weg van mijn thuisland. We woonden van 1997 tot 2000 in het midwesten van Noord-Amerika. Ik kon niet zomaar in de auto stappen en met een paar uurtjes in Nederland zijn.

De tweede plaatsing als expat was ook in Noord-Amerika. Voor bijna vier jaar woonden en werkten we aan de Oostkust. Ook in deze periode zijn wij niet ieder jaar naar Nederland gegaan.

Definitie expat

In mijn beleving waren mijn partner en ik allebei de keren in Noord-Amerika volwaardige expats. Zeker als je kijkt naar de definitie van het woord expat. Type op Google “definitie expat” in en er popt van verschillende organisaties een definitie op. Allemaal geven ze aan dat een expat (kort voor expatriate) iemand is die voor zijn/ haar werk tijdelijk in een land woont met een andere cultuur en taal dan waar hij of zij in is opgegroeid.

Er wordt nergens gesproken over afstand tussen het expatland en het thuisland. Ook niet over hoe vaak expats hun thuisland bezoeken. Dus in die zin ben ik in de huidige plaatsing in Luxemburg ook een volwaardige expat.

Jonge vrouw met bril aan kookfornuis met pan met boerenkool en twee rookworsten en een koekenpan met spekjes.
Lekkere boerenkoolstamppot met rookworst en spekjes in Luxemburg.

Ervaring expatvrienden

Ik sprak hierover twee vriendinnen. Eén was jarenlang expat met haar partner in Brussel. Zij reisden bijna wekelijks op en neer tussen hun huis in Brussel en hun huis in Nederland. Dit deden ze vanwege de kinderen die in Nederland studeerden.

De andere vriendin is nu alweer twee jaar expat in Wenen. Zij reisde de afgelopen jaren veelvuldig op en neer tussen Nederland en Oostenrijk. En ook zij deed dit vanwege de kinderen die in Nederland studeerden. Daarnaast had zij haar werk in Nederland aangehouden. Inmiddels zijn de kinderen veel zelfstandiger geworden, is ze gestopt met haar werk in Nederland en verblijft ze nu meer bij haar partner in Wenen.

Moderne expat

Als ik kijk naar mijn eigen ontwikkeling tijdens het afgelopen jaar in Luxemburg, zie ik dat ook ik steeds meer en langere periodes in Luxemburg verblijf. Dat ik heel erg mijn best doe om de taal en cultuur van dat land eigen te maken en een lokaal sociaal netwerk probeer op te bouwen. Ik ben nog wel regelmatig in Nederland. Dat kan ook niet anders. Ik heb daar een huis en een tuin te onderhouden.

Maar ik ben tot de conclusie gekomen dat het op en neer reizen tussen expatland en thuisland niet afdoet aan hoe ik er zelf in sta. Ik gun mijzelf het expatleven, ook in de huidige vorm. Ik ben gewoon een modernere versie van expat-zijn.

Close up van een vrouw met bril op bank met red fawnkleurige franse bulldog.
Mijn maatje. En hij kan nog Frans ook! 😉

Ik voel me een expat

Ik gun mijzelf het uitdragen van mijn passie voor het expatleven. Dit doe ik door te schrijven over mijn ervaringen ten aanzien van reizen, talen, culturen, werken en wonen in het buitenland en alles wat daar nog meer bij komt kijken. Ik voel me een expat en daarom ben ik een expat.

Was jij of ben jij een expat? Wat zijn jouw ervaringen hierin? Wil je deze met me delen? Ik hoor graag van je.

Mocht je vragen hebben, mail me gerust: leveninluxemburg@gmail.com .

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip voor hen bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja


Je woonruimte regelen bij de bakker? 10 tips voor de expat die op zoek is naar een woonruimte in Luxemburg.

Je hebt te horen gekregen dat je expatbaan of die van je partner in Luxemburg door gaat. Het ligt in de bedoeling dat jullie daar ook gaan wonen. En nu moeten jullie dus op zoek naar een woning. Hoe doe je dat? Waar begin je? Waar moet je op letten? En wat mag je vooral niet vergeten?

Hoeveel tijd heb je?

Zoals eerder beschreven in het blogartikel http://leveninluxemburg.nl/praktische-zaken/wil-je-wel-een-expat-zijn/ kreeg mijn partner op 13 november 2018 te horen dat hij was aangenomen in Luxemburg voor zijn huidige baan. Hem werd gevraagd of hij op 01 januari 2019 kon beginnen. Dat was al over 6 weken! En daar zaten dan ook nog de feestdagen tussen. Niet veel tijd dus voor het vinden van een geschikte woonruimte. Uiteindelijk had mijn partner bedongen om per 01 februari te beginnen. Dit gaf hem niet alleen meer tijd om het werk bij zijn toenmalige werkgever af te ronden, maar dit gaf ons ook iets meer tijd om op jacht te gaan naar een geschikte woning in Luxemburg.

Maar dan nog is 2 maanden niet veel. En het vervelende is dat ik je uit eigen ervaring én de ervaring van expatvrienden kan vertellen dat bij expatbanen zo’n korte zoektijd eerder regel dan uitzondering is. Dus zelf hierbij proactief handelen, is een must.

In dit blog beschrijf ik wat wij allemaal hebben gedaan. De uitdagingen die wij zijn tegengekomen in onze zoektocht naar een geschikte woonruimte in Luxemburg. En hoe we uiteindelijk via de bakker aan ons appartement zijn gekomen. Ik geef je al onze 10 tips uit eigen ervaring.

Zoektocht in Luxemburg

Online zoeken naar een geschikte woning is een hele makkelijke manier. Maar bij welke websites moet je dan zijn? Welke websites en makelaars zijn te vertrouwen? En hoe werkt dat dan met zo’n makelaar? Gelden hier in Luxemburg dezelfde of andere voorwaarden dan in Nederland? Waar let je op in je zoektocht naar een geschikte woning? Misschien heb je nog veel meer vragen hierover die in je opkomen en waar je een antwoord op wilt. Die ga ik je geven.

Expat veteranen

Mijn partner en ik waren niet bekend met Luxemburg. Wél hadden we twee keer eerder als expats gewoond en gewerkt in een ander land. Met de ervaringen van die twee plaatsingen begonnen we aan onze zoektocht naar een geschikte woning in Luxemburg. Resultaat een supermooi appartement waarin we ons allebei helemaal thuis voelen. En binnen die twee maanden gevonden en geregeld!

We hadden helaas niet het mooiste weer tijdens ons voorbezoek: koud en nat.

Voorbezoek aan Luxemburg

Wat wij allereerst hebben gedaan, is op voorbezoek gaan. Hierbij ga je het land bezoeken voordat je er definitief naar verhuist. Zie het als een soort verkenningsbezoek. Wij zijn een paar dagen naar Luxemburg gegaan om beeld en geluid te krijgen bij dit land. Om te kijken waar de werkplek van mijn partner was. En om te oriënteren op mogelijke woonplekken.

Tijdens dit voorbezoek hadden we ook een ontmoeting met een toekomstige Luxemburgse collega. Die heeft ons tips gegeven over woonwijken, huizenprijzen en het woon-werkverkeer in en rondom de stad Luxemburg. Allemaal hele waardevolle tips en deze ga ik verderop in dit artikel met je delen.

De warme bakker

Maar eerst uitleg over de titel: het verhaal van de bakker. Tijdens ons voorbezoek gingen we bijna dagelijks lunchen bij één en dezelfde bakker. Gewoon omdat we het eten daar erg lekker vonden en we er fijn konden zitten met al onze zoekspullen uitgespreid op tafel: kaart van Luxemburg, reisgidsje van Luxemburg, mobiele telefoons, notitieblok en een pen.

Op de laatste dag werd ik geholpen door een alleraardigst dame en we raakten in gesprek. Zij vertelde dat allebei haar dochters in Nederland hadden gestudeerd. Ik vertelde dat we lokaal op zoek waren naar een woonruimte. Ik gaf aan dat we niemand kenden en geen idee hadden van betrouwbare makelaarssites. De dame in kwestie gaf aan dat zij er zelf ook geen ervaring mee had. Maar ze wist dat vrienden van haar goede ervaringen hadden met een makelaarssite. Ze gaf ons de naam en we hadden in ieder geval een startpunt voor onze zoektocht.

Bovenstaande ervaring is natuurlijk geen standaard manier om een woonruimte te zoeken. Maar wel een manier. Andere zoekmanieren waar wij ook gebruik van hebben gemaakt, geef ik hieronder aan.

Manier 1: Voorbezoek

Als het enigszins kan, ga dan op voorbezoek. Dit geeft je de kans om je te oriënteren op jullie toekomstige woon- (én werk-) omgeving. Zoek van tevoren uit waar de werkplek is en pak dit als uitgangspunt. Zoek in de directe omgeving daarvan naar woonmogelijkheden. Hoever wil je maximaal van het werk wonen? Houd daarbij ook de drukte en de richting van het woon-werkverkeer in de gaten. Luxemburg trekt iedere dag rond 188.000 grensarbeiders aan uit België, Frankrijk en Duitsland (Bron: http://luxembourg.public.lu/en/actualites/2019/02/05-grande-region/index.html). Hierdoor staat er iedere dag in de spits kilometerslange files om de stad en de landsgrenzen heen.

Tijdens ons voorbezoek zaten we in een vakantiehuisje

Manier 2: Woonwijken en plaatsen

Vraag de toekomstige werkgever en collega’s om tips voor woonwijken en huur-/ koopprijzen. Vaak weten zij ook of er ergens een woonruimte vrijkomt omdat bijvoorbeeld een collega weggaat. Onze Luxemburgse collega gaf de volgende woongebieden aan als prettig wonen:

Woonwijken in Luxemburg-stad
Limpertsberg
Belair
Merl
Weimerskirch
Kirchberg
Beggen
Dommeldange
Gasperich (nieuwbouw)
Howald
Rollingergrund
Pfaffenthal

Daarnaast gaf de collega aan dat het prettiger wonen werd naarmate je verder van het treinstation af zit. En hij adviseerde niet in het oosten of zuiden van de stad te gaan wonen in verband met de hele drukke spits.

Plaatsen buiten Luxemburg-stad:
Bertrange
Strassen
Bridel
Helfent
Walferdange
Steinsel
Helmsange
Mamer

Dit blijven echter tips op basis van persoonlijke voorkeuren! En om je een beeld te geven: uiteindelijk zijn wij heel ergens anders terecht gekomen dan de genoemde wijken en plaatsen.

Voor een beter overzicht markeerden wij alle gewenste wijken en plaatsen op een kaart

Manier 3: Kinderen

Hebben jullie schoolgaande kinderen, vraag dan ook deze collega’s naar aanbevelingen van scholen en houd de locatie hiervan in gedachten bij het zoeken naar een woonruimte. Gaan de kinderen te voet naar school of met de bus? Of ga je hen zelf iedere dag halen en brengen?

Manier 4: Praktische faciliteiten

Kijk ook naar andere faciliteiten in de omgeving van je toekomstige woning. Hoe ver zijn deze van je woonomgeving? En hoe ga je daar naartoe? Denk hierbij bijvoorbeeld aan een supermarkt, een bank, een postkantoor, huisarts en apotheek. In Luxemburg kun je niet zonder auto, bus of tram. Men is hier niet ingesteld op fietsers en er zijn nogal wat serieuze hoogteverschillen. Zelfs midden in de stad.

Manier 5: Makelaars

Die toekomstige collega’s zijn erg waardevol: vraag hen ook of zij tips kunnen geven met betrekking tot betrouwbare makelaarssites. De dame van de bakkerij gaf mij de site van immotop.lu: https://www.immotop.lu/en/?utm_source=bing&utm_medium=cpc&utm_campaign=Search%7CDesk%7CEn%7CBrand&utm_term=immotop.lu&utm_content=brand%7Cexact

Manier 6: Social Media

In de tijd van onze zoektocht had ik nog helemaal niet gedacht om me ook te oriënteren op social media. Inmiddels ben ik lid van onderstaande Facebookgroepen en zie ik regelmatig een oproep van een expat voorbijkomen die op zoek is naar tips voor beschikbare woonruimten. Dit kun jij natuurlijk ook doen:
– Newcomers English speakers Expats in Luxembourg
– Luxembourg Expats
– Luxembourg Expats Ladies
– Luxembourg Expats Meet
– Expats in Luxembourg

Manier 7: Lokale ondernemers

Mocht je op voorbezoek gaan, wat let je dan om lokaal aan ondernemers te vragen of zij tips hebben voor makelaars en/ of makelaarssites. Je weet nooit wat het je kan opleveren. Zoals onze ervaring bij de lokale bakker …

De bewuste lunch bij de lokale bakker/ lunchroom Le Pain et La Toque in Capellen

Manier 8: Online huizenaanbod

Vervolgens hielden we, na het voorbezoek, in Nederland online het huizenaanbod in de gaten. Doe dit ook en doe dit dagelijks. Reageer meteen wanneer je een interessante woonruimte hebt gevonden. Wij hebben gemerkt dat de vraag naar woonruimte in Luxemburg enorm groot is. Met name de huurhuizen en -appartementen gaan letterlijk als zoete broodjes over de Luxemburgse huizentoonbank. Wij grepen iedere keer mis en konden online geen enkele makelaar geïnteresseerd krijgen voor een afspraak voor een bezichtiging. Zelfs niet wanneer we een week later al wilden komen kijken. Uiteindelijk hebben we geluk gehad met één makelaar en dat komt mede door de volgende tip.

Manier 9: Tussenpersoon

Kijk of een collega op de toekomstige werkplek wil fungeren als tussenpersoon tussen jullie en de lokale makelaar(s). Dit kan enorm helpen. De collega is wellicht bekend met de lokale cultuur, taal en omgangsvormen. Hij/ zij staat als het ware garant voor jullie als toekomstige huurders en kan wellicht makkelijker een afspraak voor een bezichtiging regelen. Al dan niet met jullie erbij. Zo is het in ieder geval bij ons gegaan met een andere collega en deze heeft ons enorm geholpen. Neemt niet weg dat je er zelf actief achteraan moet blijven gaan.

Manier 10: Bezichtigingen

Ten slotte zijn we een paar dagen teruggegaan naar Luxemburg voor bezichtigingen. Als het enigszins kan, plan dan een paar dagen/ een week in voor bezichtigingen (dus na je eventuele voorbezoek). En probeer van tevoren al afspraken te maken met makelaars voor bezichtigingen. Op deze manier kun je woonruimtes met elkaar vergelijken en dit kan helpen bij de uiteindelijke keuze. Heb je iets naar je zin gevonden, geef dit dan meteen aan bij de makelaar. Denk aan de zoete broodjes…

Ons resultaat

Uiteindelijk hadden wij ons appartement gevonden. Zowel via de site die ons werd gegeven door de dame bij de bakker. Als ook met de hulp van de collega van mijn partner. Ik ben later nog eens teruggegaan naar de bakker en heb de dame in kwestie hartelijk bedankt. Ik hoef natuurlijk niet te zeggen dat ik sindsdien de beste klant van die bakker ben.

Het resultaat

Wil je jouw ervaringen hierin delen? Laat dan hieronder een reactie achter. Ik hoor graag van je.

Mocht je vragen hebben, mail me gerust: leveninluxemburg@gmail.com .

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip voor hen bij.

Word je zelf binnenkort expat? Wat leuk! Welcome to the club!

Veel succes met deze fase en aarzel niet om mij te mailen wanneer je vragen hebt.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja


9 Tips om als expat een sociaal netwerk op te bouwen

Twee lachende jonge dames zittend op een poefje tegenover elkaar aan een tafeltje met thee

Als partner van een expat wacht jou de uitdaging om zelf een nieuw sociaal netwerk op te bouwen in jullie expatland. Wanneer je in je expatland gaat werken, bouw je automatisch een deel van dit netwerk op door de nieuwe collega’s die je leert kennen. Maar wat als jij niet werkt in je expatland? Hoe bouw je dan een sociaal netwerk op?

In dit blog vertel ik je over mijn persoonlijke uitdagingen hierbij. Ik geef je 5 tips over het opbouwen van je sociale netwerk in ieder willekeurig expatland. En 4 tips specifiek in Luxemburg.

Praktische zaken

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik het iedere keer best wel moeilijk vind. De eerste paar maanden ben ik altijd drukdoende met het inrichten van onze woning en met het op zoek gaan naar supermarkten, postkantoor, bakker, wasserette, dierenarts et cetera. Ik ben vooral druk met de praktische zaken. Maar wanneer ik dat allemaal op de rit heb en mijn weg begin te vinden, houd ik tijd over. Tijd voor mezelf. En tijd om te werken aan mijn sociaal netwerk. Echter ik ken nog niemand. Dus hoe doe ik dat? En waar moet ik dan beginnen? Herken je dat?

Tip 1: Housewarming party’s en recepties

Het nieuwe sociale netwerk op het werk van je partner kan een mooie eerste stap zijn. Hierbij kun je denken aan housewarming party’s bij collega’s thuis. Of verjaardagen en baby showers om er een paar te noemen. Maar ook recepties en feestjes op het werk. Het fijne hiervan is dat je daar mensen ontmoet die wellicht ook ervaring hebben met het expatleven en begrijpen wat je bezighoudt. In Luxemburg is het expatgehalte in ieder geval heel groot en dus de kans op het ontmoeten van andere expats ook.

Maar het nieuwe sociale netwerk op het werk van je partner wordt niet altijd automatisch jouw nieuwe sociale netwerk. In mijn geval heb ik de pech dat nagenoeg het hele team van mijn partner als onbestorven weduwnaars in Luxemburg wonen en werken. Hun gezinnen wonen om uiteenlopende redenen niet in Luxemburg maar op honderden en duizenden kilometers bij hen vandaan. Hierdoor zien de mannelijke collega’s hun vrouw en kinderen maar af en toe. Voor mij dus geen mogelijkheid om via die teamleden hun partners te leren kennen en af te spreken voor een kop koffie.

Toch de tip: ga altijd mee met je partner naar een werk gerelateerde sociale gelegenheid om mensen te ontmoeten. Wellicht tref je er een of meerdere personen die het leuk vinden om samen privé een keer af te spreken voor een kop koffie.

Tip 2 + 3: Kinderen en buren

Wanneer jullie als gezin met schoolgaande kinderen naar een expatland zijn verhuisd, ligt daar ook een mooie gelegenheid om deels je eigen sociaal netwerk op te bouwen. Door je kinderen ontmoet je andere (expat) ouders, leerkrachten, trainers en coaches van clubs en (sport)verenigingen. Tip 2: maak contact met de ouders van andere kinderen.
Wanneer je echter, net als ik, geen kinderen hebt, gaat deze mogelijkheid niet op. Maar niet getreurd. Er zijn nog genoeg andere mogelijkheden voor het opbouwen van je sociaal netwerk.

Zoals een praatje maken met je nieuwe buren. Dat is tip 3. Nodig ze uit voor een drankje. Niet altijd even makkelijk, maar wees creatief. Ik geef je een voorbeeld van mijzelf: Wij wonen in een appartementencomplex waar iedereen overdag buitenshuis werkt. Een praatje met onze buren is daarom nog niet voorgekomen. Er is één buurvrouw die wat Engels kan en altijd gedag zegt. Maar dat gaat in vliegende vaart, want tijd voor een echt gesprek heeft ze niet. Dus ik heb de laatste keer een briefje onder haar deur doorgeschoven met de uitnodiging voor een kop koffie. Ze heeft, wederom in vliegende vaart, laten weten dat ze het erg leuk vindt. Nu nog een datum met haar zien te prikken.

Auteur en haar red fawn Franse bulldog naast elkaar aan een bureau met toetsenbord
Mijn blog en mijn hond reizen overal met mij mee.

Tip 4: (Vrijwilligers-)Werk en hobby’s

Omdat ik op en neer reis tussen Luxemburg en Nederland is het voor mij praktisch niet haalbaar om te werken voor een baas. Het starten van deze blog is een gouden stap gebleken voor mij. Het reist met mij mee. Ik kan online al mijn ervaringen en tips delen met andere expat-genoten en ik voel me hierdoor verbonden en nuttig. Ik word hier heel blij van en heb zo mijn eigen online sociale netwerk gecreëerd.

Offline word ik blij van yoga. Dat deed ik al in Nederland en heb in Luxemburg ook een school gevonden. Hier ontmoet ik gelijkgezinden van allerlei nationaliteiten, leeftijden en geslacht. Ik heb altijd wel een leuk praatje met een docent of een deelnemer. Vraag jezelf eens af waar jij blij van wordt en ga dat doen. Een leuke hobby, een cursus of een fijne sport. Of vrijwilligerswerk. Dit is ook allemaal een manier om nieuwe mensen te ontmoeten en aan je sociale netwerk toe te voegen.

Tip 5: Taalbarrière

De lokale taal kan een grote barrière zijn voor het opbouwen van een sociaal netwerk. Wil ik hier een beetje kunnen communiceren met de lokale bevolking dan moet ik toch echt mijn Frans oppoetsen. En dat doe ik dus ook. Ik heb in Nederland een lerares Frans gevonden die mij lesgeeft wanneer ik in Nederland ben. En via Skype wanneer ik in Luxemburg ben. In Luxemburg kun je ook informeren bij je eigen “Gemeng” (gemeente). Zij hebben een overzicht van eventuele taalcursussen. Of Google op taalcursussen in jouw expatland. En ja, bij de taalcursus ontmoet je ook weer nieuwe mensen die jij kunt toevoegen aan je sociale netwerk.

Auteur praat tegen haar docent Frans op laptop via Skype-verbinding
Franse les via Skype www.fransinbergenopzoom.nl

Luxemburgse tips

Vanuit mijn eigen ervaringen als huidige expat in Luxemburg heb ik nog 4 praktische tips voor je over het opbouwen van je sociale netwerk in Luxemburg:

Tip 6: Nederlandse Vereniging Luxemburg

De NVL (Nederlandse Vereniging Luxemburg) is een vereniging van, door en voor Nederlandse expats in Luxemburg. Zij organiseren een paar keer per jaar een activiteit waaraan ieder lid mag deelnemen. Vind je het leuk om andere Nederlandse expats te ontmoeten? Dan is dit wellicht een mooie manier om je sociale netwerk op te bouwen/ uit te breiden: http://www.nvl.lu

Tip 7: Officiële website van het Groothertogdom Luxemburg

Op deze website kun je allerlei informatie opzoeken over onder andere lokale evenementen en activiteiten, taalcursussen en expatcommunes: http://www.luxembourg.public.lu

Tip 8: Facebook Expat Groepen

Er zijn aardig wat expatgroepen op Facebook. Algemene, internationale en specifiek voor expats in Luxemburg. Allemaal zijn ze in het Engels. Specifiek voor Luxemburg heb je:
– Newcomers english speakers Expats in Luxembourg
– Luxembourg Expats
– Luxembourg Expats Ladies
– Luxembourg Expats Meet
– Expats in Luxembourg

Iedere groep bestaat uit een uitwisseling van vragen en tips over het expatleven in Luxemburg. Sommige delen ook evenementen en activiteiten, al dan niet specifiek voor expats. Door een dergelijk evenement te bezoeken kun je in contact komen met andere expats en je eigen sociaal netwerk opbouwen/ uitbreiden.

Tip 9: Gemeng

Bij het gemeentehuis van de gemeente waarin je woont (het “Gemeng”) kun je informeren naar lokale evenementen, activiteiten, clubjes en (taal)cursussen. In het Gemeng waar ik woon wordt bijvoorbeeld yogales gegeven, kan een naaicursus worden gevolgd of een workshop kaarsen maken en een aantal keer een koffieochtend worden bezocht. Dit is ook een manier om (lokaal) nieuwe contacten te leggen. Google anders even op internet onder welk Gemeng jouw woonadres valt en waar het gemeentehuis zit zodat je daar kunt informeren.

“Patience my dear!”

Wat ik vooral heb moeten leren is geduld hebben. En vertrouwen dat het allemaal wel goed komt. Het vraagt tijd en hard werken om mensen te leren kennen en een eigen sociaal netwerk op te bouwen. Dat geldt voor iedere plek op aarde waar je gaat wonen. Ook in je thuisland. Maar in een expatland met een andere taal, cultuur en leefomstandigheden nog meer. Je doet geen ervaringen op, leert geen mensen kennen en bouwt geen sociaal netwerk op, wanneer je in je nieuwe “thuis” op de bank blijft zitten.

Blijf dus actief zoeken naar mogelijkheden. Online en offline. Via je partner, je buren, de school van je kinderen en via de gemeente waarin je woont. Zo creëer jij zelf een eigen sociaal netwerk waarin je je thuis voelt.

Spaarkaart Esprit winkel
Het resultaat van mijn Franstalige shop avonturen bij Esprit in Luxemburg

Resultaat

Voor mij is het resultaat na 9 maanden wonen in Luxemburg dat ik me verstaanbaar kan maken in het Frans en de ander ook steeds beter kan volgen. Wanneer ik de hond uitlaat, maak ik regelmatig een praatje met de overbuurvrouw in de straat. Ik shop wat af bij de Esprit winkel waar ik met de verkoopsters de grootste lol heb om mijn verwoede communicatie-pogingen in het Frans. Ook maak ik met de kassières in de lokale supermarkt makkelijker een praatje. Inmiddels ben ik lid geworden van de Nederlandse Vereniging Luxemburg en ga binnenkort naar een van hun activiteiten. Daarnaast maak ik nu telefonische reserveringen en bestellingen. Dit soms leidend tot hilarische gesprekken om mijn steenkolen-Frans. En via het werk van mijn partner heb ik eergisteren mijn eerste internationale house warming party bezocht. En volgende week gaan we naar een Nederlandse borrel.

Kortom: mijn inspanningen en geduld worden beloond. Ook krijg ik er steeds meer lol in. Ik ontmoet mensen, maak spontaan een praatje in het Frans en voel me hierdoor meer thuis. Ik kan je zeggen dat dat thuis voelen heel fijn is en meer zelfvertrouwen geeft. Het is soms best eng om die eerste stap te zetten, maar ik zou zeggen: “Gewoon doen” en laat je verrassen door het resultaat.

Wil je jouw ervaringen hierin delen? Laat dan hieronder een reactie achter. Ik hoor graag van je.

Mocht je vragen hebben, mail me gerust: leveninluxemburg@gmail.com .

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip voor hen bij.

Word je zelf binnenkort expat? Wat leuk! Welcome to the club!

Veel succes met deze fase en aarzel niet om mij te mailen wanneer je vragen hebt.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw  verhaal.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja


Het is hier geen vakantie!

Laatst werd mijn aandacht getrokken door een artikel. Het was geschreven door een buitenlandse collega expat. Deze schreef onder andere over het feit dat haar gesprekspartners regelmatig het expatland als tijdelijk vakantieland zagen. Dit tot grote ergernis van de schrijfster. Een expatleven kan een fantastische ervaring zijn, maar het is ook in mijn beleving zeker geen vakantie.

In dit blog ga ik hierop in

Waarom? Omdat ik uit ervaring weet dat jij, als partner van een expat, hiermee ook in meer of mindere mate te maken gaat krijgen. Net als ik en de schrijfster van het artikel.

“Nee, dit is geen vakantie. Dit is gewoon het dagelijks leven in een ander land. Plus de uitdagingen van dat land.”

Een expat zijn, is niet hetzelfde als op vakantie zijn

Herken jij dat ook? Alleen al het besef dat het geen vakantie is in jullie expatland? Omdat je partner er gewoon werkt. Of jij misschien er gewoon werkt. En je kinderen er naar school gaan. Omdat je er post ontvangt. Kaartjes, maar ook rekeningen en reclamefolders. Plus het huis schoongemaakt moet worden. Als ook de boodschappen gedaan moeten worden.

Proberen de lokale taal machtig te worden.

Dagelijks ritme

Omdat je er een regulier en dagelijks ritme hebt, anders dan op vakantie: opstaan, opfrissen, aankleden, kinderen verzorgen, ontbijten, kinderen uitzwaaien bij de (school)bushalte, hond uitlaten en dan weer terug naar je huis, je “thuis.”

Je partner is inmiddels al naar zijn/ haar werk. Wellicht ga jij ook naar je werk. Of je hebt de hele dag voor jezelf … rekening houdend met het (school)ritme van je kinderen, als ook het (werk)ritme van je partner en het (uitlaat)ritme van jullie hond. Ook in je expatland blijft er niet veel tijd over voor jezelf. Niet veel vrije tijd, laat staan een vakantiegevoel. Want een expat zijn, is geen vakantie.

Een expat zijn is gewoon keihard werken

“Een expat zijn is gewoon keihard werken. Letterlijk, maar ook figuurlijk. Omdat je moet aarden, je draai vinden, je ritme vinden en contacten opbouwen.”

Na een half jaar eindelijk een eigen wasmachine. Zo blij!

Rozengeur en maneschijn

In ieder geval vind ik het niet altijd rozengeur en maneschijn. Want er zitten ook kanten aan waar niet iedereen tegen kan. Of mee om kan gaan. Of mee om WIL gaan. Het is niet altijd leuk. Omdat je familie ver weg zit. En je ouders of schoonouders er niet jonger op worden. Omdat je kinderen moeite hebben met het nieuwe schoolsysteem. Of jij de lokale taal niet machtig genoeg bent om een praatje te durven maken met de buurvrouw. Misschien omdat jullie wonen in een land waar ze links rijden!

Kersverse expat

“Zat ik daar voor het eerst als kersverse expat in een land aan de andere kant van de oceaan. Net afgestudeerd, net mijn rijbewijs gehaald. Klaar voor het grote avontuur wat Amerika heette. Maar het viel toch wel even tegen. Want mijn man ging elke dag naar zijn werk en ik had de hele dag voor me. Leeg. Geen kinderen, geen werk, geen ritme. Een heel nieuw leven opnieuw opbouwen. En dat vond ik heel eng.”

Rijker mens

Dergelijke uitdagingen vind ik soms doodvermoeiend en vraagt van mij veel aanpassingsvermogen. Dus een vakantie is het voor mij zeker niet. Maar als 3-voudig expat weet ik wel dat het expatleven mij de gelegenheid biedt om te ervaren hoe bevoorrecht ik ben om dit te mogen meemaken. Inclusief alle lokale uitdagingen en dagelijkse beslommeringen. Ik groei en ontwikkel mij tot een wereldburger met onvergetelijke ervaringen en herinneringen. En daar doe ik het voor.

Alleen er op uit, het nieuwe expatland verkennen.

Onvergetelijke ervaringen

“Iedere keer wanneer ik terugdenk aan de tijd dat wij in Utah en in Virginia woonden, voel ik trots, geluk en weemoed. Wat een fantastische periodes in mijn leven! Onvergetelijke ervaringen welke ik nooit zou hebben willen missen. Ik heb Amerika voor altijd in mijn hart gesloten, als ook de mensen die ik daar als vrienden heb mogen leren kennen. Dit pakken ze nooit meer van mij af! En nu mag ik dit nog een keer ervaren. In Luxemburg.”

Herkenbaar?

Herken jij het ook, dat anderen jouw expatleven zien als een lange vakantie? Of heb je zelf even het idee gehad dat het zo was, maar viel dat een beetje tegen? Laat het dan weten in een reactie, ik ben heel benieuwd.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs)
Natasja

Volg mij

Wil je me graag blijven volgen? Type dan onderaan bij Reactie: “Volg Leven in Luxemburg” en laat je e-mailadres achter. Ik zet je dan op mijn maillijst. En je krijgt bij ieder nieuw verhaal automatisch een mail met de directe link.

Artikel

Lees hier het betreffende artikel:
https://www.ouiinfrance.com/6-things-to-never-say-to-an-expat-and-what-to-ask-instead/


La Schueberfouer

Mais stand op kermis in Luxemburg

Onlangs gingen mijn partner en ik uit eten met onze Luxemburgse collega T.S. in Luxemburg-stad. Op weg van zijn huis naar het restaurant liepen we langs op wat leek een hele grote kermis. “Nee, dat is zoveel meer dan een gewone kermis,” vertelde hij vol passie. “Dit is een belangrijk jaarlijks Luxemburgs cultureel evenement voor jong én oud!”

Naar aanleiding van het enthousiasme van deze collega was ik toch wel nieuwsgierig geworden en wilde zelf zien wat deze “Kirmes” nu zo bijzonder maakte.

Dit artikel bevat een verslag van mijn bezoek aan dit Luxemburgs evenement. Ook geef ik achtergrondinformatie over het evenement, waaronder de zéér vroege ontstaansgeschiedenis hiervan. En ik heb onze Luxemburgse collega mogen interviewen.

Wellicht vind je het leuk om naar aanleiding van dit artikel volgend jaar zelf La Schueberfouer te bezoeken en te beleven. Óf je gaat deze week nog kijken. De Kirmes is namelijk nog geopend tot en met 11 september 2019.

Meer dan 2 miljoen bezoekers per jaar

De “Schueberfouer” is dé traditionele jaarmarkt in de stad Luxemburg, met meer dan 2 miljoen bezoekers per jaar. Het is een van de grootste evenementen in de wijde omtrek en wordt elk jaar opnieuw van eind augustus tot begin september gehouden.”

Maar behalve dat de markt een grote kermis heeft, dat het met ongeveer 200 attracties en 100 winkels en restaurants een gelegenheid is die garant staat voor plezier, kun je er ook genieten van verrukkelijke producten en van een fijne keuken en je kunt er uitzonderlijke hebbedingetjes ontdekken.

Een indrukwekkende achtbaan

Jaarmarkt

Aldus de informatie over dit evenement op de website van het Luxemburgs verkeersbureau. Ik lees dit hardop voor in de auto terwijl mijn partner een paar dagen na het etentje richting La Scheuberfouer rijdt. De informatie klinkt goed! Maar waarom is het zo’n belangrijk onderdeel van de Luxemburgse cultuur? Ik lees verder:

Het ontstaan van deze jaarmarkt vond plaats in het jaar 1340. Het was een 8-daagse enorm grote markt die economisch van groot belang was. Vanwege de nieuwe handelsweg tussen Italië en Vlaanderen heeft men middels een koninklijk besluit de economische concurrentiepositie van Luxemburg willen verstevigen.

Runderen, varkens, schapen, geiten en paarden

Vanaf het einde van de 16e eeuw werden door handelaren runderen, varkens, schapen, geiten en paarden aan het aanbod van de markt toegevoegd en werd het belang van dit strategisch en economisch middelpunt steeds groter en groter.

De oorsprong van de naam “Schueberfouer” komt van “Schadebuerg”, de naam van een fort op het “Plateau du St.-Esprit” waar de markt in eerste instantie gehouden werd. Later veranderde deze naam in “Schadebergermesse”,  “Schobermesse” en tenslotte in de huidige naam.”

Dankzij de Industriële Revolutie werden vanaf 1844 attracties een belangrijk onderdeel van de Schueberfouer.


Een gouden combi

En attracties zijn er veel. We zijn inmiddels gearriveerd. Hebben de auto in een van de vele parkeergarages geparkeerd en lopen nu over het kermisterrein. Ik kijk mijn ogen uit. Wat is deze kermis groot! Mijn partner denkt dat het vergelijkbaar is met de kermis in Tilburg. Alleen die van Tilburg is verspreid over de stad. Deze Schueberfouer is op één plek: wat een gezellige drukte, veel mensen en allerlei muzieksoorten door elkaar heen. Stemmen over de luidsprekers die hun deelnemers aan de attractie opzwepen. Heel veel attracties, marktkramen en overal eet- en drinktentjes. Er is voor ieder wat wils. Jong en oud. Kermis en braderie. Eten en drinken. Een gouden combinatie.

Stukje Nederland op La Schueberfouer

Fouerfësch, in biergist gefrituurde wijting, wordt traditiegetrouw gegeten met frietjes en gecombineerd met bier of een glas droge moezelwijn en is de specialiteit van de jaarmarkt.

Dat ga ik volgend jaar proberen. Maar deze eerste keer was ik blij verrast een heuse Hollandse poffertjeskraam op de Kirmes te ontdekken. Én een kraam met typisch Hollandse hartige snacks. Wij konden de verleiding niet weerstaan en hebben heerlijk genoten van een Luxemburgs biertje met Hollandse bitterballen. Een stukje thuisland in ons expatland. Hoe leuk is dat?!

Familietradities

Het viel mij verder op hoe gemoedelijk alles was en bij de vele eet- en drinktentjes hele families bij elkaar zaten. Gezellig kletsen onder het genot van een biertje of Crémant (Luxemburgse champagne) en fouerfësch of een andere lekkernij. Ondertussen de kinderen van de ene attractie naar de andere trekkend. Dit is inderdaad meer dan alleen maar een kermis.

Interview

Ik stelde daarop een paar dagen later aan T.S. \ een drietal vragen over dit evenement. Hij is zelf geboren en getogen in Luxemburg stad en Luxemburger in hart en nieren.

Waarom is volgens jou La Schueberfouer zo’n belangrijk cultureel evenement in Luxemburg/ Luxemburg stad voor haar inwoners?
“Het is de perfecte plek om elkaar na de zomervakantie te ontmoeten. Vooral als het mooi weer is.”

Wat is je dierbaarste jeugdherinnering aan La Schueberfouer?
“Te veel attracties om op te noemen. Maar als kind zijnde vond ik vooral de schiettenten en de rollercoasters het leukste. En het lekkerste was de typische “Schappnougat,” een speciaal soort nougat die je alleen bij de kraam van Coné/Zellweger kunt krijgen tijdens de “Fouer.”

Welke Kirmes attractie is je meest favoriete?
“Ik denk dat dit nog steeds wel mijn favoriete attracties zijn naast natuurlijk een afterwork biertje bij de beroemde kraam van het “Schwarzwaldhaus”.”

Volgend jaar weer!

Voor mij is wel één ding zeker: volgend jaar ga ik weer. Met gasten. En dan ga ik voor de gefrituurde wijting en de Luxemburgse champagne. En misschien ook wel voor de poffertjes. Als toetje. En terwijl ik dit verorber, geniet ik weer van de gezellige drukte, de vriendelijke mensen, het gezelschap en de unieke ervaring. Zie ik je daar?

Adi! (“Tot ziens!” in het Lëtzebuergs)
Natasja

Wil je me graag blijven volgen? Type dan onderaan bij Reactie: “Volg Leven in Luxemburg” en laat je e-mailadres achter. Ik zet je dan op mijn maillijst. En je krijgt bij ieder nieuw verhaal automatisch een mail met de directe link.

Adres La Scheuberfouer:
Glacis Square (Fouerplaatz)
Luxembourg City

Bron:
www.visitluxembourg.com
T.S.: Luxemburger in hart en nieren
Foto’s: http://www.leveninluxemburg.nl/


Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
error

Vind je dit blog leuk en informatief? Delen is lief!