Ready for a change (english version)

About a month ago I started a new weekly column on both my Instagram and Facebook account: Expat Xpert. In this column I informed my Dutch audience about organizing a coffee/ tea social which was meant for the expat spouses of Luxembourg.

I was going to organize this social in order to have a platform for the expat spouses where they could meet like-minded people, exchange experiences and make new friends. Once the platform was created, I would then organize all kinds of social activities for and with these expat spouses.

In this blog I will explain to you why I will reach out to all expat spouses, not only of Luxembourg but around the world. Also, I will explain why I will communicate in English from now on.

A stressful move to the United States of America in 2006

For Dutch expats only

Until I started this new column, I wrote my blogs and posts for Dutch expats in Luxembourg only. This was because of me being a Dutch expat in Luxembourg myself and I did not give it much thought.

However, with the opportunity to organize this coffee/ tea social for expats of ALL nationalities in Luxembourg, I realized that it would be wise to communicate in a language most people understand. And that for sure is not Dutch. The idea of communicating in English was born but not yet executed.

Corona outbreak

Unfortunately, because of the Corona outbreak shortly thereafter, I had to cancel the social. The Luxembourg government first had declared a state of emergency and later extended this for another three months. It is still unsure if and when I will be able to resume the social.

I will persist

But I will not sit and wait around. I will persist in my plans. With all the Corona misery going around in the world, I want to reach out to you and all other expat spouses more than ever. That is to say “online,” because there is no sight of resuming social contacts offline yet.

Expat experiences

My first two times as an expat were amazing. I loved living, working and making new friends out there. But there were also challenging times. Like during our first time in the United States of America when all of a sudden one of our family members in our home country had a cerebral infarction.

My favorite expat house (Utah, USA 1997).

Please leave a message

Our family back home tried to reach us for days to inform us of this tragedy. However, we were travelling through the United States with guests. And since there were no cellular phones at the time, our family could only try and reach us at the hotels we were staying. But each time they called a hotel we had already left for the next one.

Finally, they managed to leave a message behind at our next hotel. When we got the message, my husband took the first plane home. I stayed behind with our guests.

In good times and in bad times

At times like these you realize that being an expat is not always and only about the good times. Being an expat can be lonely, challenging, making you home sick and so on. At times like these it makes it hard(er) to be so far away from your family and friends.

Worldwide and on your own

But the situation we live in right now is a global one. It is fiercely and intense. It affects each and everyone of us. Whether or not you are an expat, this Corona virus does not distinguish one from the other. We all have to deal with it in our own way.

From my personal perspective

Therefor, I can only write from my own perspective of living an expat life, in this particular situation and in general. It is a very personal perspective. But I am convinced that parts of it will match with your perspective. That you will recognize some of my feelings, happiness, frustrations and challenges in your own experiences, no matter what nationality or background you or I have.

1998: Hiking the North Rim of the Grand Canyon with guests.

I want to write for you

So I want to write for you; the expat spouse who lives away from her friends and family. In general though, I will write from a human perspective and that will make (parts of) each story applicable to all kinds of people in all kinds of situations or stages of live.

In English please

So, to make sure that the majority of the global expat population is able to read my blogs and posts, and therefor they can somehow find support in these, I will communicate in English as of now. Hence this blog.

Out of my comfort zone

All in all I can tell you that this feels like a major step out of my comfort zone. But since this is what I want, I have faith in the outcome. And who knows, maybe some day I will be able to resume organizing that international coffee/ tea social offline after all. Maybe I will see you there?

Until next time,
Natasja der Kinderen

Please type “follow” below when you would like to continue to read my blogs. You will then receive an email with a link to each new blog automatically.


Ready for a change

Ruim vier weken geleden begon ik met mijn wekelijkse rubriek Expat Xpert op Instagram en Facebook. Hierin hield ik mijn volgers op de hoogte van het op poten zetten van een koffie-/ theeochtend. Deze was bedoeld voor de partners van expats in Luxemburg.

Ik wil dit graag organiseren om de partners een platform te bieden. Hierop kunnen zij gelijkgezinden ontmoeten en met hen ervaringen uitwisselen. Wellicht ook nieuwe vriendschappen sluiten. En uiteindelijk zou ik vanuit dit platform ook heel graag sociale activiteiten voor en met hen willen organiseren.

Met dit blog leg ik uit waarom ik ga uitreiken naar àlle expats, ook buiten Luxemburg. En ik leg uit waarom ik stop met het schrijven en posten in het Nederlands.

Een stressvolle tweede verhuizing naar Amerika in 2006

Het ontstaan van mijn idee

Totdat ik met de wekelijkse rubriek begon, richtte ik mij met mijn posts en blogs alleen op Nederlandse expats in Luxemburg. Met het organiseren van de internationale koffieochtend kwam het besef dat ik online ook actief wil zijn voor expats van andere nationaliteiten. Het idee om over te gaan in het Engels was hiermee geboren.

Noodtoestand

In verband met de huidige situatie rondom het Coronavirus heb ik de koffie-/ theeochtend moeten afblazen. De Luxemburgse regering heeft de noodtoestand met drie maanden verlengd. Hierdoor is het voorlopig onzeker wanneer ik het weer kan gaan oppakken.

Doorzetten en uitreiken

Maar ik wil niet gaan zitten afwachten. Ik wil doorzetten en overgaan in het Engels. Met alle ellende die gaande is in de wereld wil ik nu meer dan ooit uitreiken naar alle expats; van alle nationaliteiten en in de hele wereld. Online wel te verstaan, want er is nog geen zicht op hervatting van sociale contacten offline.

Ons huis in Utah tijdens onze eerste plaatsing in Amerika.

Moeilijke momenten

Mijn vorige twee plaatsingen als expat waren fantastisch; qua wonen, werken en het maken van nieuwe vrienden. Natuurlijk waren er ook moeilijke momenten.

Zoals bijvoorbeeld tijdens onze eerste plaatsing in Amerika. Plotseling ging het heel erg slecht met een familielid in Nederland. Dagenlang kon men ons vanuit Nederland hierover niet bereiken in Amerika. Wij waren namelijk op rondreis met onze gasten. Mobiele telefoons bestonden toen nog niet.

Uiteindelijk wist men voor ons een berichtje achter te laten in het eerstvolgende hotel dat wij zouden aandoen. Mijn man is toen meteen naar Nederland gevlogen. Ik bleef achter met de bezoekers. Op zo’n moment besef je hoe ver je van je familie zit. En hoe belangrijk familie kan zijn.

Mijn eigen gevoelens en ervaringen

Op dit moment leef ik voor de derde keer in mijn leven als expat in het buitenland. In combinatie met de vorige twee buitenlandplaatsingen schrijf ik vanuit mijn eigen gevoelens en ervaringen ten aanzien van dat expatleven. En het zijn precies díe gevoelens en ervaringen die mogelijk ook heel herkenbaar zijn voor andere expats, ongeacht hun nationaliteit en achtergrond.

Daarom ga ik schrijven voor deze mensen; de mensen die niet in hun thuisland wonen. Die ver van hun familie en vrienden zitten. Veel van mijn verhalen worden echter vanuit een menselijk oogpunt geschreven en zijn daardoor veelal herkenbaar voor iedereen. Daarom kun je mijn blog gewoon blijven volgen.

1998: Met bezoekers uit Nederland een stukje noordzijde van de Grand Canyon ge-hiked.

English please

Om mijn posts en blogs voor internationale expats leesbaar te maken, ga ik over op het Engels. Hiermee wordt mijn idee werkelijkheid. Engels is een wereldtaal en wordt door de meerderheid van expats gebruikt.

Omdat ik overga op de Engelse taal, heb ik op mijn social media accounts de naam van mijn bedrijf veranderd in een Engelse naam: Expat Ladies United. De naam van deze website blijft voorlopig nog even.

Out of my comfort zone

Al met al is dit voor mij een grote stap ‘out of my comfort zone’ (om maar vast te wennen aan de Engelse taal). Maar ik voel dat ik dit wil. Dat ik wil uitreiken naar expats over de hele wereld. Dit voelt goed en daar ga ik op af.

En wie weet komt die koffie-/ theeochtend er ook nog een keer en kan ik mijn oorspronkelijke wens voor een offline platform tot werkelijkheid maken.

Ken je mensen die ook als expats naar het buitenland gaan verhuizen? Deel gerust deze website met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw blog.

Äddi / Until next time,
Natasja


Samen werken met je partner: hemel of hel?

Een paar weken geleden postte ik heel enthousiast een foto met daarbij het verhaal dat mijn man die dag thuis werkte waardoor we die dag samen thuis werkten. Ik vond dit uniek en leuk; zo wilde ik wel elke week één dag met iemand samen werken. Spontaan plaatste ik er een oproep bij.

Eergisteren is die oproep beantwoordt, alleen heel anders dan ik ooit had kunnen vermoeden. Vanwege een aantal Coronavirus-besmettingen op de werkplek van mijn man is al het personeel naar huis gestuurd. Mijn man werkt vanaf eergisteren thuis. Vier weken lang.

Met dit blog wil ik je inspireren hoe om te gaan met onverwachtte situaties en ik geef je de link naar een gratis workshop hierin.

Zithoek, werkhoek en keukenhoek ineen

24/ 7

Wij gaan dus ons appartement 24/7 met elkaar delen gedurende vier weken, zowel privé als zakelijk. Deze intense vorm van samen werken had ik niet zien aankomen met mijn oproep!

Toen mijn man met deze mededeling thuiskwam, was ik in eerste instantie laconiek. Logisch dat hij thuis moest werken. Het leek me ook wel gezellig.

Twijfels

Maar na een paar uur begon ik er toch anders over te denken; wie gaat waar zitten werken in het appartement? Allebei aan de eettafel? Ik aan mijn bureautje bij het raam in de zithoek en hij aan de eettafel? Kon ik me dan wel concentreren wanneer hij ging zitten bellen?

Verwachtte hij van mij dat ik mij ging aanpassen aan zijn aanwezigheid? Of zou hij zich ook een beetje kunnen aanpassen aan mijn manier van doen in het appartement?

Een last voor mij

Ik leefde hierin ten slotte alle uren die mijn man op kantoor doorbrachtt. Ik heb in dit appartement mijn eigen ritme, gewoonten, vrijheid. En die moest ik nu gaan opgeven. Althans zo voelde dat. Er werd letterlijk inbreuk gemaakt op mijn privacy.

Want in een appartement kun je ten slotte niet weg van elkaar. Dit idee stond me steeds meer tegen. Ik vond het samen werken ineens niet meer zo rooskleurig en inspirerend. Ik vond het vooral lastig, een ‘last’ voor mij.

Rommelkamer voorheen

Workshop

Op de dag dat mijn man ’s avonds thuiskwam met de mededeling, had ik ’s ochtends een workshop gevolgd over het herkennen van knelpunten in het uitvoeren van je werk als zelfstandig ondernemer. En kwam die informatie toen goed uit!

Ik heb meteen de theorie toegepast op het feit dat ik moeite had met het idee van een thuiswerkende man voor zo’n lange periode. Ik heb mezelf onder andere een spiegel voorgehouden; waarom heb ik hier zoveel moeite mee? Wat speelt hier nog meer?

Een stapje terug

Ik kwam erachter dat het voor mij voelde alsof ik een stapje terug moest doen. Dat ik geremd zou worden in mijn streven om mijn nieuwe bedrijf op te bouwen. En dat nét op het moment dat ik een belangrijke stap zou gaan zetten.

Valkuil

Het voelde alsof ik mij letterlijk moest terugtrekken om hem de ruimte te geven. Ik voorzag dat ik met hem in huis mij niet vast kon houden aan mijn schema, ritme, ideeën en dromen om dit bedrijf van de grond te krijgen.

Ik was bang dat ik weer in de verzorgende rol zou schieten en mezelf op de achtergrond zou plaatsen. Iets wat mijn man overigens absoluut niet van mij zou vragen, maar wat wel voor mij een valkuil is.

Even naar buiten voor een pauze

Eigen ruimte creëren

Ik zag maar één oplossing en dat was mijn eigen ruimte creëren in ons appartement. De rommelkamer innemen en omtoveren tot een ruimte waarin ik mijn eigen dingen kon doen zonder afleiding: bloggen, posten, sporten, yoga, pilates, mijn eigen muziek beluisteren.

Egoïsme versus zelfstandigheid

Klinkt dit egoïstisch? Misschien. Maar zo is het absoluut niet bedoeld. Al die keren dat mijn man en ik als expats in het buitenland woonden, was ik veel alleen doordat mijn man veel op reis was. Hierdoor had ik een grote mate van zelfstandigheid leren opbouwen. Ik stond er meer wel dan niet alleen voor in een vreemd land.

Geef elkaar de ruimte

Deze ervaring maakt dat ik dat stukje zelfstandigheid koester, zelfs nodig heb. Het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben en waar ik met mijn werk naartoe wil, namelijk andere expatpartners inspireren. Bovendien geef ik op deze manier mijn man ook letterlijk de ruimte om zijn werk te kunnen doen zonder afleidingen.

Mijn werkhoekje in de rommelkamer

Mijn eigen werkkamer

De rommelkamer is inmiddels opgeruimd en ingericht met mijn bureautje. Aan de muur hangt mijn zakelijke planner en de knelpunten uit de workshop als leidraad. Ik verwacht dat mijn man en ik op deze manier de komende vier weken goed door gaan komen.

Pensioen

Extra voordeel: tegen de tijd dat mijn man met pensioen gaat, hebben we door de huidige situatie samen al een voorproefje gehad op hoe het is wanneer hij 24/7 thuis is. En ik kan dan alvast de knelpunten gaan benoemen en omzetten in oplossingen. Zo wordt het toch nog hemels om samen te werken aan samenzijn.

Is jouw partner ook genoodzaakt om thuis te werken? Heb je dit al eens eerder aan de hand gehad of is dit nieuw voor je? Hoe ga jij daarmee om?

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust deze website met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw blog.

Nieuwsgierig naar de gratis workshop die ik heb gevolgd? Klik hier voor meer informatie https://tekstgericht.webinargeek.com/jij-bent-het-succes-van-je-bedrijf-tijd-om-te-reflecteren

Äddi (Tot ziens in het Lëtzebuergesch)
Natasja


App jij deze al?

Ik woon nu alweer een jaar in Luxemburg en heb nog steeds geen gebruik gemaakt van het openvaar vervoer. Ik wil het wel, maar ik weet niet of en met welke bussen ik van mijn appartement naar Luxemburg- stad kan komen. Daar gaat binnenkort verandering in komen dankzij deze geweldige app.

In dit blog leg ik uit waarom ik nog steeds geen gebruik heb gemaakt van het (sinds vandaag gratis!) openbaar vervoer in Luxemburg. En ik geef uitleg mét foto’s over een app die gratis, makkelijk en gebruiksvriendelijk dat probleem gaat oplossen.

Redenen om wel met de bus te gaan

De parkeergarages in Luxemburg- stad zijn regelmatig vol, vooral in de weekenden en bij evenementen. Het parkeren kost geld. Niet zo extreem duur als bijvoorbeeld in Amsterdam, maar ze geven het ook niet weg.

Ook vind ik het in sommige parkeergarages moeilijk manoeuvreren met de auto. Het kan er erg smal zijn, met scherpe bochten en kleine parkeerplaatsen met veel betonnen pilaren.

Bovendien moeten we altijd van tevoren afspreken wie er rijdt en dus BOB-t wanneer we ergens een hapje gaan eten.

Bushalte

Excuses om niet met de bus te gaan

Ik ben zó gewend om de auto te pakken. Dat begon al tijdens onze eerste plaatsing in Amerika. Hier moest ik 20 minuten rijden om een ijsje te kunnen kopen. En ook nu zowel in Nederland als in Luxemburg woon ik ver van de supermarkt, winkels, apotheek en huisarts.

Bovendien weet ik niet waar ik moet zoeken op internet naar busdiensten. En als ik iets vind over het openbaar vervoer is het in het Frans. Daar begrijp ik nog niet zo veel van.

Ik kan het wel doodleuk gaan uitproberen. Maar ik heb geen idee hoeveel tijd het me gaat kosten en of ik wel terechtkom waar ik naartoe wil. Dit alles heeft me steeds tegengehouden om gebruik te maken van het openbaar vervoer in Luxemburg. Herken je dat?

Hee, ga je gratis mee?

Maar onlangs was ik op die expat-informatieavond waar ik in mijn vorige blog over schreef (link: http://leveninluxemburg.nl/praktische-zaken/hee-ga-je-gratis-mee/). Daar werd uitgelegd waar het openbaar vervoer in Luxemburg uit bestaat.

De aanleiding hiervan is het feit dat het openbaar vervoer per vandaag, 01 maart 2020, gratis wordt. Er zijn een paar uitzonderingen voor de eerste klasse in treinen en de bussen die rechtstreeks tussen de grens en de stad rijden.

Maar verder wordt al het openbaar vervoer dus nog aantrekkelijker om gebruikt te worden. Hoe fijn is dat?

De gratis app: mobiliteit.lu

Muziek in mijn oren

Het werd nog interessanter voor mij toen er die avond werd verteld dat er een gratis app is. Eentje voor het gebruik van al het openbaar vervoer in Luxemburg. Dit klonk als muziek in mijn oren.

Ik app, jij appt, iedereen appt

Ik heb deze app meteen geïnstalleerd en doorlopen en vind het makkelijk en gebruiksvriendelijk. En je kunt de Engelse taal selecteren wat handig is voor expats en vakantiegangers.

Wanneer je in Luxemburg op vakantie bent buiten de stad, kun je bijvoorbeeld zoeken of er in de buurt van je hotel of camping een trein of bus richting Luxemburg- stad gaat. Dit is leuk voor een dagtripje. Je kunt dan de auto een keer lekker laten staan en onderweg genieten van het mooie landschap.

Hierbij de uitleg over hoe de app werkt aan de hand van foto’s:

De app heet mobiliteit.lu en is gratis te downloaden in de Play Store. In foto 1 zie je het logo. Zodra je de app hebt gedownload en geopend, kom je in de Trip Planner (zie foto 2). Hier kun je ingeven van waar je wilt vertrekken, waar je naartoe wilt en hoe laat je wilt vertrekken (zie de drie oranje pijltes onder elkaar). Daarna druk je op Search (zoeken).

Dan kom je in het scherm Results (zie foto 3). Net onder de eindbestemming kun je aangeven of je te voet wilt, met het openbaar vervoer, met de fiets of met de auto. Wij gaan in dit voorbeeld met het openbaar vervoer (Public Transport).

Na dit te selecteren krijg je een aantal reisopties te zien. In dit voorbeeld vertrekken er vijf bussen: twee om 11:03 uur en een om 11:07 uur. Als je doorscrolt naar beneden zie je de laatste twee bussen. We nemen de eerste bus.

Deze vertrekt om 11:03 uur en de bushalte bevindt zich in Hobscheid bij Aalschoul. Vanaf de Parking Grand-Rue is dat 250 m lopen. De rit duurt in totaal 43 minuten en je hoeft nergens onderweg over te stappen. Aankomsttijd is 11:46 uur. Druk op deze route.

Vervolgens kom je in het Details- scherm (zie foto 4) . Deze geeft de details van die ene geselecteerde rit aan: 2 minuten lopen naar de bushalte. Daar vertrekt om 11:05 uur normaal gesproken de bus, maar nu staan er 4 minuten vertraging bij vermeld. Je neemt bus 250. Deze rijdt naar het Centre (centrum) via Montery Parc, doet er 31 minuten over en onderweg maakt hij 22 stops. Hij vertrekt ieder uur.

Je komt om 11:40 uur aan (11:36 uur + 4 minuten vertraging) op bushalte Stäreplaz/ Etoile. Vervolgens geeft de app aan dat het nog 631 meter lopen is naar de eindbestemming Hamilius.

In het Details scherm (foto 4) kun je van rechts naar links scrollen tussen de verschillende busritten die eerder in het Results scherm werden aangegeven (foto 4: zie oranje pijltje bij de puntjes: 5 puntjes = 5 busrit- mogelijkheden).

In datzelfde scherm kun je ook de reis in je kalender laten zetten (zie pijltje bij Calendar) en het navigatiescherm activeren (zie pijltje bij Navigate). Hiermee kun je live de hele rit volgen.

Even terug naar het hoofdmenu: op foto 2 zie je naast het woord Trip Planner drie horizontale streepjes. Wanneer je hierop drukt, kom je in het hoofdmenu (zie foto 5). Hierin kun je je rit plannen (Trip Planner), specifiek vertrektijden opzoeken (Departures) en nog meer functies gebruiken.

Mocht je bijvoorbeeld een aantal adressen of ritten (bijvoorbeeld naar je werk) willen opslaan (My adresses), dan zul je eerst een account moeten aanmaken en inloggen (zie foto 6). Dit is handig wanneer je regelmatig dezelfde rit aflegt. Je kunt deze met 1 druk op de knop ophalen en meteen zien of er bijvoorbeeld vertragingen zijn.

Er zijn nog meer functies in deze app mogelijk. In dit blog heb ik mij beperkt tot het opzoeken van een busrit. Hetzelfde kan ook voor een treinrit of tramrit mits dit in het Trip Planner scherm (foto 2) wordt aangegeven na het invoeren van je plaats van vertrek en aankomst.

Speel hiermee. Probeer functies uit. Zo maak je jezelf van tevoren al een beetje wegwijs in de app. Dit is wel zo handig wanneer je na een lange dag Luxemburg- stad of na een avondje stappen moe maar voldaan zo snel mogelijk terug wilt naar je hotel/ camping of woning. Ik ga het in ieder geval uitproberen en de auto vaker laten staan 😉

Ik ben benieuwd of je de app hebt gedownload en gebruikt. Laat je het me weten? Mochten er vragen over zijn dan hoor ik dat ook graag. En geniet van dit mooie land in de gratis Luxemburgse bussen, treinen en tram.

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust deze website met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw blog.

Äddi (Tot ziens in het Lëtzebuergesch)
Natasja


Hee, ga je (gratis) mee?

Benen van passagiers in een tram
Afbeelding: Free Photos van Pixabay

Eind januari van dit jaar werd het aangekondigd en volgende week gaat het in: vanaf 01 maart 2020 is het openbaar vervoer in Luxemburg gratis. Volgens de Luxemburgse media is dit een wereldprimeur.

Onlangs ben ik naar een informatieavond voor expats geweest. Hier werd uitgelegd waar het openbaar vervoer in Luxemburg uit bestaat. In dit blog leg ik dit uit zodat ook jij vanaf 01 maart makkelijk en kosteloos kunt genieten van de treinen, tram en bussen in Luxemburg.

Alleen maar voordelen

Voor alle gebruikers van het openbaar vervoer in Luxemburg is het gratis reizen zeker een fantastische stap. Het kan voor de inwoners een extra motivatie zijn om de auto (vaker) te laten staan. Voor grensarbeiders is het wellicht een reden om de auto bij de grens te parkeren en verder met het openbaar vervoer Luxemburg in te reizen. En voor toeristen is het extra aantrekkelijk om Luxemburg (vaker) te bezoeken.

Meisje-met-koffer
Afbeelding-van-Adina-Voicu-via-Pixabay

Openbaar vervoer in Luxemburg- stad

Het openbaar vervoer in Luxemburg bestaat uit 1 tramlijn, een aantal treinsporen en legio buslijnen. Je kunt het openbaar vervoer indelen in de stad en de rest van het land. Omdat het overgrote deel van de expats en toeristen Luxemburg-stad aandoen, geef ik je in dit blog informatie over het openbaar vervoer in de stad. Gebruik het voor een leuke city trip of een gezellig avondje uit.

Bus

Je hebt de reguliere bussen, de City Shopping Bus, de City Shuttle, de City Night Bus, Late Night Bus, Night Life Bus en de Night Rider (helaas, David Hasselhoff rijdt er niet in rond 😉).

Reguliere bussen

Als eerste zijn er de reguliere bussen. Deze rijden door heel de stad. Er zijn 34 buslijnen. Deze maken allemaal vanuit het centrum een eigen ronde door een (buiten)wijk.

bushalte
Afbeelding-van-PublicDomainPictures-via-Pixabay

City Shopping Bus

De City Shopping Bus rijdt alleen in het hart van de stad. Deze bus is ideaal om van die ene populaire winkel aan de ene kant van het centrum naar die andere favoriete winkel aan de andere kant van het centrum te reizen. Zo kun je het ‘shop ‘til you drop’ fenomeen nog langer volhouden.

City Shuttle Bus

De City Shuttle is een heel klein busje. Deze rijdt een rondje van een paar stops door het oude gedeelte van het centrum, ook wel Grund genaamd. Deze bus rijdt volledig elektrisch en is onbemand.

City Night Bus

De City Night Bus opereert alleen in Luxemburg-stad. Het rijdt in de weekends van 23:00 – 05:00 uur. De Late Night Bus en de Night Life Bus opereren in en buiten de stad. Deze rijden in de weekends van 00:30 – 03:00 uur.

Night Rider

Als laatste bus is er de Night Rider. Deze bus is niet gratis, ook niet vanaf 01 maart. Ik noem hem toch omdat deze interessant kan zijn voor groepen. Je kunt hem namelijk inzetten om met een groep naar een plek te gaan waar geen regulier openbaar vervoer komt. Je moet deze bus wel van tevoren reserveren.

De Night Rider haalt en brengt je groep naar de afgesproken plek. De prijs schijnt mee te vallen. Afhankelijk van de groepsgrootte en de afstand kost het slechts enkele euro’s per persoon. Wellicht is dit een leuk idee voor bedrijfsuitjes of familiereünies/ groepsvakanties.

tram
Afbeelding-van-Rudy-and-Peter-Skitterians-via-Pixabay.

Tram

Er is in heel Luxemburg één (niet- commerciële) tram en wel in Luxemburg- stad. Deze loopt van de LuxExpo (een groot expositiecentrum in de wijk Kirchberg) naar Stäreplaz Étoile. Deze laatste halte bevindt zich in het centrum van de stad.

Wanneer je naar de stad komt met de auto zou je deze kunnen parkeren in de parkeergarage van het shopping centrum Auchan in de wijk Kirchberg. Van Auchan loop je een klein stukje naar de LuxExpo en stapt daar op de tram naar het centrum. Parkeren in Auchan is de eerste 2 tot 3 uur gratis. Ik doe het vaak op deze manier en vind het ideaal.

Trein

De treinen in Luxemburg rijden op slechts een paar sporen vanaf de stad door het land richting de grens. Binnen Luxemburg wordt vanaf 01 maart het reizen in tweede klasse gratis op alle lijnen.

Laat je lekker rijden

Woon je als expat in of nabij Luxemburg- stad? Heb je als vakantieganger zin in een city trip Luxemburg? Dan is het zeker het overwegen waard om gebruik te maken van het openbaar vervoer: het is gratis vanaf 01 maart en met name het busnetwerk is heel uitgebreid. Je kunt de auto laten staan wat beter is voor het milieu en je portemonnee. En je kunt je lekker laten rijden hetgeen je vermoeide benen zeker zullen waarderen na al dat wandelen, shoppen of stappen 😊.

treinen-op-spoor
Afbeelding-van-Thomas-B.-via-Pixabay

Stay tuned for more!

In het volgende blog geef ik uitleg over 2 apps die je nog meer wegwijs maken in het openbaar vervoer in Luxemburg en extra vervoersmogelijkheden geven.

Dus plan maar vast dat avondje uit of weekendje weg in Luxemburg en houd mijn accounts in de gaten voor meer info: @leven_in_luxemburg (Instagram), Leven in Luxemburg (Facebook).

On y va! (Laten we gaan!)

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Äddi (Tot ziens in het Lëtzebuergesch)
Natasja


Hoe ver gaat jouw liefde voor het expatleven?

Enthousiaste brildragende blonde vrouw op de loopband van een vliegveld
Naar welke uithoeken van de wereld wil je gaan voor het expatleven?

Ik heb mijn man leren kennen toen hij als expat in Canada woonde. Mijn ouders waren daar toen ook als expats geplaatst. Ik woonde in Nederland en bezocht mijn ouders in Canada een paar keer per jaar. Mijn ouders en mijn man kenden elkaar. Ze waren collega’s en hadden dagelijks met elkaar te maken. Zo heb ik mijn man leren kennen. En ik maakte voor het eerst kennis met het expatleven.

Met dit blog geef ik aan hoe belangrijk het is om als partner van een expat je eigen grenzen te bewaken, figuurlijk én letterlijk. Ik wil je aan het denken zetten over je eigen wensen en invulling van jullie gezamenlijke expatleven.

Leuk expatleven, leuke man

Dat leven trok me wel aan. Ik had al grote affiniteit met reizen en het ontdekken van de wereld.  Het expatleven leek me ideaal om dit waar te maken. De man die ik daar leerde kennen, trok me ook: stoer, lief, sportief en ook geïnteresseerd in de wereld. Het bleek wederzijds, want we werden smoorverliefd op elkaar en hebben inmiddels ruim 26 jaar een liefdevolle relatie.

Toen de aarde nog plat was

Wat me absoluut niet trok was de plek waar mijn ouders, man en andere expats woonden. Onderling bestond er een grapje over de omgeving; “Vroeger toen de aarde nog plat was, lag dit aan de rand.” Het was niet bepaald positief bedoeld.

Welkomstbord Happy Valley community in Labrador, Canada
Canada: de entree was best indrukwekkend, de omgeving minder.

Pittbull vliegjes

Het was een luchtmachtbasis midden in de natuur en ver van de bewoonde wereld. De winters duurden daar minimaal acht maanden en zorgden voor meters sneeuw op de grond; een tot drie meter was normaal. Wanneer de temperatuur eindelijk boven het vriespunt steeg, kwamen daar ook de muggen bij en de black flies. De muggen waren gewoon vervelend. Maar de black flies waren hele kleine vliegjes die je huid tot bloedens toe beten. “Pittbull vliegjes” werden deze genoemd. En dat was niet voor niks.

Niets voorhanden

Nu ben ik vrij avontuurlijk ingesteld en gek op sneeuw. Ik wilde de insecten dan ook wel voor lief nemen. Toch wilde ik daar niet bij mijn grote liefde blijven. De doorslaggevende reden was het feit dat er geen enkele voorzieningen waren in de vorm van werk voor de partners. Er waren ook geen vrijetijdsvoorzieningen. Internet bestond toen nog niet. En er was maar één kleine supermarkt, één kledingwinkel en een benzinestation die donuts verkocht. Voor mij was er niets voorhanden om me daar nuttig te kunnen voelen.

I will follow you

Ik zei tegen mijn lief; ‘ik wil je overal in de wereld volgen, maar niet naar daar’. Dus ik koos ervoor om in Nederland te blijven wonen. Mijn lief kon een verlenging krijgen van zijn plaatsing in Canada, maar besloot mij te volgen naar Nederland.

Vrouw in wet suit in de roggentank en met een bakje voer.
De roggenshow verzorgen was een van de vele leuke dingen die ik als vrijwilliger mocht doen bij het Virginia Aquarium & Marine Science Center in Amerika.

Gouden tijd in Amerika

We zijn na Canada, samen nog twee keer als expat naar Amerika gegaan en hebben daar met veel plezier gewoond. De eerste keer had ik daar een betaalde baan als invalkracht in het basisonderwijs. Daarnaast gaf ik les in de Nederlandse taal aan Amerikaanse militairen. De tweede keer werkte ik als vrijwilliger op een aquarium. Voor mij waren het allebei prachtige perioden waarin ik me nuttig voelde.

Op en neer

Nu hier in Luxemburg is de situatie anders. We huren er een appartement en hebben in Nederland ons huis aangehouden. We verblijven het meest in Luxemburg, maar reizen op en neer tussen de twee landen. Ik kan bij mijn man zijn in Luxemburg en hij gaat mee naar Nederland om samen het huis en de tuin te onderhouden.

Panic attack

Door het onregelmatige heen-en-weer gereis, kan ik mij niet binden aan (vrijwilligers-) werk. In het begin van deze plaatsing voelde ik weer hetzelfde als toen in Canada: een lichte paniek in mij bij de gedachte dat ik niets om handen zou hebben anders dan alleen maar huishoudelijke taken. Niet dat daar iets mis mee is, maar ik wilde meer. Ik wilde van nut zijn voor de maatschappij, een bijdrage leveren waar ik veel plezier aan beleef.

Vrouw met bril en in blauwe trui aan het schrijven in schrift
Lekker aan het bloggen.

Voor expat-partners, door een expat-partner

En toen ontstond het idee van dit blog. Hierin deel ik mijn ervaringen, tips en informatie voor partners van expats. Ik heb weer werk, zelf gecreëerd, maar wel nuttig werk waar ik me ook fijn bij voel. Ik wil graag de partners van expats een hart onder de riem steken, inspireren en motiveren om van het expatleven een onvergetelijke herinnering te maken.

Will you follow me?

Over een paar jaar gaat mijn man met pensioen en keren we definitief terug naar Nederland. Hoewel definitief. Ik vraag me wel eens af hoe het zou zijn om als expat te eindigen in een warm, droog en zonnig land. En zou voor de verandering mijn man dan mij volgen? Wie weet …

Hoe ver gaat jouw (zelf)liefde?

Ben jij een expat geworden uit liefde voor je partner? Volg jij hem/ haar over de hele wereld? Of is één keer expat zijn genoeg voor je? Vind jij het belangrijk om je nuttig te voelen (als expat)? Hoe vul je dat in? Wat maakt dat jij je nuttig voelt als partner van een expat? Hoe vul jij je expatdagen in? Ik hoor graag van je.

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Äddi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja


Heb jij al Doctena?

Vrouw met bril staart voor haar uit


Toen we ongeveer negen maanden hier in Luxemburg woonden als expats, ging ik op een dag door mijn rug. Ik verging van de pijn en kon helemaal niets meer. Het was niet ernstig genoeg voor een ambulance, maar ik moest écht naar een huisarts. Er was echter één probleem: ik had hier nog geen huisarts en kende ook niemand om het aan te vragen. Wat te doen?

Geluk bij een ongeluk

In dit blog vertel ik je over mijn geluk bij een ongeluk; het ongeluk was mijn rug, het geluk was de Luxemburgse medische app. Ik beschrijf hoe ik aan deze app ben gekomen. En ik leg je stap-voor-stap uit hoe de app werkt. Zo kun jij als expat in Luxemburg heel makkelijk en snel een medische afspraak maken.

Mobiel bij de hand

Op het moment dat ik door mijn rug ging en vervolgens op de grond naar lucht zat te happen van de pijn wist ik het even niet meer. Wat nu? Gelukkig had ik mijn mobiel binnen handbereik. Toen de ergste pijn een beetje was gezakt, heb ik mijn mobiel gepakt en mijn man gebeld.

Mijn man de held

Hij is naar de dokter’s post op zijn werk gegaan. Deze post is weliswaar alleen beschikbaar voor eigen personeel, maar mijn man kreeg er een naam mee van de dichtstbijzijnde huisarts die Engels sprak. Telefonisch kreeg mijn man deze huisarts niet te pakken. Online wel. Het bleek een medische app te zijn: Doctena.lu.

Logo Doctena

Play Store

Deze app is gratis te downloaden in de Play Store onder de naam Doctena (Luxemburg). Het is te gebruiken voor het online maken van afspraken bij alle aangesloten medische specialisten in Luxemburg. Bijvoorbeeld bij huisartsen, tandartsen en fysiotherapeuten. Maar ook bij dermatologen, KNO-artsen, gynaecologen en nog veel meer.

Account aanmaken

Je kunt een account aanmaken en je profiel invullen onder “instellingen” (zie foto …). Onderaan je profiel kun je aangeven of je jouw persoonlijke gegevens beschikbaar wilt maken voor alle Doctena practitioners (zie foto …).

In 4 stappen online een afspraak maken

Stap 1: Voor het online maken van een afspraak selecteer je eerst het specialisme, bijvoorbeeld huisarts (zie foto …).

Stap 2: Vervolgens geef je aan in welke plaats/ stadsdeel je de specialist zoekt, bijvoorbeeld Capellen (zie foto …).

Stap 3: En als laatste stap geef je aan in welke taal je wilt communiceren met de specialist, bijvoorbeeld in het Engels.

Stap 4: Dan klik je op “Vind een dokter.” De app geeft nu alle engelssprekende huisartsen in Capellen weer die beschikbaar zijn op de huidige dag. Per huisarts kun je andere dagen selecteren.

Vind een andere specialist

Naar het einde van de dag kan het gebeuren dat er geen engelssprekende huisarts op de geselecteerde dag in Capellen meer beschikbaar is. In dat geval geeft de app huisartsen aan op andere lokaties die nog wel beschikbaar zijn (zie foto …).

Druk bij de desbetreffende arts op het tijdstip van jouw voorkeur en vervolgens op “Maak een afspraak” (zie foto …). Is de afspraak eenmaal gemaakt dan stuurt de app herinnerings e-mails en sms-jes vanaf drie dagen vooraf aan de afspraak (zie foto …).

Jouw eigen medisch team

Heb je een account aangemaakt en een aangesloten specialist bezocht, dan staat deze vanaf dan vermeld onder je eigen “Medisch Team” onder “Mijn account”. Dit laatste kun je vinden door de drie streepjes links bovenin aan te klikken. Je kunt hier ook oude en nieuwe afspraken inzien.

Eind goed, al goed

Voor mij is het goed afgelopen met mijn rug. De huisarts was welbespraakt in het Engels en had alle tijd voor mij. Ik kreeg een verwijzing mee voor fysiotherapie en een naam van een fysiotherapeut.

Inmiddels heb ik nog een keer een afspraak gemaakt bij beide specialisten via de app Doctena.lu en voor mij werkt dit perfect. Zoek jij een medisch specialist in Luxemburg, maar je kent niemand die je het kunt vragen? Kijk dan eens op Doctena.lu. Zorg er dan wel voor dat je je mobiel binnen handbereik hebt 😉

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Addï! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja


Begin jij voordat je er klaar voor bent?

Vrouw met bril en zachtroze blouse kijkt in camera

“Start before you are ready.” Dat was zo’n beetje het eerste wat ik leerde tijdens een blogcursus. Dit betekent zoiets als “Begint eer ge bezint.” Deze vertaling is precies het tegenovergestelde van de originele Nederlandse uitdrukking “Bezint eer ge begint.” Voor mij was de Engelse versie ondenkbaar: iets uitvoeren voordat ik er klaar voor was.

In dit blog vertel ik je over mijn frustraties en twijfels over mijzelf als expatblogger. Ik vertel je over hoe een schrijfcoach mij praktische handvaten aangeeft. Daarnaast heeft zij mij doen inzien dat een persoonlijk blog niet perfect hoeft te zijn. Gewoon omdat ik ook niet perfect ben.

Schrijfcoach

Na mijn verhuizing naar Luxemburg had ik me bedacht dat ik graag via een blog wilde vertellen over mijn expatervaringen. Maar ik had nog nooit een blog geschreven. Daarom ging ik op zoek naar begeleiding hierin. En die vond ik in de vorm van een schrijfcoach. Bovendien heeft haar begeleiding mij zoveel meer geleerd dan alleen het schrijven van een blog.

Blogcursus

De website van de schrijfcoach sprak mij aan. Haar blogcursus was precies wat ik zocht. En tijdens het oriënterend telefoongesprek met haar voelde ik meteen een klik. Zij moest mij gaan helpen.

Fanatiek ging ik aan de slag met haar 13- weekse blogcursus. Iedere week kreeg ik een nieuwe module met allerlei opdrachten. Ik heb hierbij veel geleerd over bloggen en social media.

Vrouw met bril zit voor laptop en kijkt in camera
Aan het werk op mijn website

Frustraties

Maar ik was heel precies en wilde alle blogs perfect hebben. Ik bleef ieder blog steeds aanpassen en haalde vaker niet dan wel mijn deadline om het te posten.

Hierdoor raakte ik gefrustreerd over mijzelf. Ik zag alleen maar mijn tekortkomingen en had er steeds minder plezier in. Ik heb zelfs overwogen helemaal te stoppen met mijn expatblog.

Mijn schrijfcoach had dit in de gaten. Op een liefdevolle maar confronterende manier hield zij mij een spiegel voor. Ik was hier zo blij mee. Mede dankzij haar ben ik doorgegaan. En dankzij het besef dat ik het bloggen gewoon leuk vind om te doen.

Laatste voornemen

Voor dit jaar heb ik een aantal voornemens gemaakt. Zie hiervoor het artikel http://leveninluxemburg.nl/cultuur/scheint-neit-joer-of-niet/ en http://leveninluxemburg.nl/persoonlijk/mijn-6-beste-tips-voor-zelfliefde2020/ . Als laatste heb ik mezelf voorgenomen weer om hulp te vragen. In dit geval hulp bij het verder uitbouwen van mijn blog en het posten op social media.

Planning

Die begeleiding heb ik gezocht bij dezelfde schrijfcoach. Samen bespreken we per kwartaal waar ik het allemaal over wil hebben op mijn blog en social media accounts. Zij kijkt met mij mee naar de onderwerpen en hoe ik hiermee aan de slag kan gaan. Deze vorm van planning geeft me overzicht. Hierdoor heb ik rust gekregen in mijn hoofd.

Klankbord

Daarnaast bespreken we per kwartaal alles wat mij bezig houd. Bijvoorbeeld wat er goed ging en wat minder. Maar ook waar ik tegenaan loop. En waar ik gefrustreerd over ben.

Mijn schrijfcoach fungeert voor mij als een soort klankbord en geeft feedback, ideeën en tips over hoe het ook anders kan. Maar vooral geeft zij mij aan dat het niet perfect hoeft. Dat ik ook maar een mens ben en mezelf mag blijven. Oók in mijn blogs.

Deze vorm van begeleiding geeft mij mooie inzichten in mijn eigen persoonlijkheid. Hier leer en groei ik van. Wat voor mij het allerbelangrijkste is, is dat ik weer plezier heb in het bloggen en posten.

Vrouw met bril op de bank aan het schrijven in een groot schrift
Ik schrijf altijd de eerste versie op papier

Zelfliefde

Het vragen om hulp is voor mij uiting geven aan zelfliefde. Ik gun mijzelf die begeleiding uit liefde voor mijzelf. En ik gun mijzelf hiermee een begeleidster die mij stimuleert het bloggen en posten gewoon te doen. “Start before you are ready,” ook al is het niet perfect klaar.

Begin jij ergens aan voordat je er klaar voor bent? Of ben je ook zo perfectionistisch als ik? Ondervind je hier hinder van in je expatleven? Of komt het je juist heel erg goed uit? Ik hoor graag van je.

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja

P.S.: Nieuwsgierig naar de schrijfcoach? Je kunt alles over haar lezen op deze link: https://www.tekstgericht.nl/


Mijn 6 beste tips voor #zelfliefde2020

Vrouw met bril en groene trui kijkt in camera

“Wat betekent liefde voor jou?” Dit was het afgelopen jaar een vraag die mij aan het denken zette. Ik volgde een schrijfcursus. Hierbij kreeg ik 100 dagen lang iedere dag een vraag doorgemaild.

Eerst moest ik de vraag lezen en daarna meteen beginnen met schrijven. Niet nadenken over het antwoord, maar gelijk alles opschrijven wat in me opkwam. Totdat mijn hoofd leeg was en er geen gedachten meer opkwamen.

Mijn antwoord op de vraag “Wat betekent liefde voor jou?” kwam recht uit het hart en deed me beseffen dat ik wel wat meer liefde kon gebruiken. Zelfliefde dan wel te verstaan.

In dit blog vertel ik over mijn letterlijke terugval als expat en hoe ik hiermee ben omgegaan. Ik leg uit waarom zelfliefde voor mij zo belangrijk is gebleken. En ik geef je 6 van mijn beste tips over hoe je liever kunt zijn voor jezelf.

Vrouw in shorst en geel shirt voor appartementengebouw
Ons appartement in Luxemburg

Expats in Luxemburg

Mijn man en ik wonen alweer bijna een jaar als expats in Luxemburg. Tijdens dat jaar zijn we met grote regelmaat op-en-neer gereden tussen ons appartement in Luxemburg en ons huis in Nederland. Daar moest de boel ook onderhouden worden. Bovendien had ik in Nederland nog al mijn medische en dienstverlenende contacten. Iedere keer dat ik daar naartoe ging, had ik al mijn afspraken in die paar dagen gepropt.

Vrouw op ladder die schuin vanuit een droge sloot tegen een tuinhek staat
Onze tuin in Nederland onderhouden we zelf.

Lichamelijke klachten

Dit alles vroeg veel tijd en energie van mij. Hierdoor liep ik mezelf regelmatig voorbij. Ik maakte nauwelijks tijd vrij voor mezelf. In deze nieuwe fase was ik alleen maar bezig met zo snel mogelijk alles op rolletjes te laten verlopen.

Ik begon lichamelijke klachten te krijgen; eerst nog af en toe en wat vaag. Later werden deze regelmatiger en duidelijker: ik was continu moe, sliep maar halve nachten, verviel in ongezonde eetgewoonten en ging me zelfs depressief voelen. Vooral gestrest; ik moest zoveel van mezelf en het liefst alles perfect uitgevoerd.

Als, als, als

Het woord ‘als’ speelde continue door mijn hoofd …
Als het appartement in Luxemburg maar zo snel mogelijk was ingericht. Het liefst nog gezellig ook. Als mijn man maar zo snel mogelijk zijn werkritme had gevonden en ik daar mijn ritme op had afgestemd. Als mijn hond maar elke dag minimaal drie kwartier lekker in de bossen kon lopen met mij. En ik wilde hier best een stukje voor rijden. Ik was alleen maar bezig met mijn omgeving en duwde mijn eigen behoeften weg. Ik genoot steeds minder echt van mijn expatleven in Luxemburg.

Wake-up call
En toen ging ik door mijn rug. De pijn verdween snel, dus ik ging door. Na een paar dagen was het wéér raak. Deze keer was de pijn ondraaglijk en ging niet meer vanzelf weg. Ondanks de pijnstillers en spierverslappers bleef mijn lijf verkrampt aanvoelen. Dit was voor mij een wake-up call, een teken. Mijn lichaam gaf aan dat ik té lang en té ver was doorgegaan met het negeren van mijn eigen behoeften. Nu werd ik letterlijk tot een halt geroepen, want ik kon niet meer bewegen zonder ondraaglijke pijn.

Vrouw met bril en gele muts die broodje braadworst eet
Ongezonde eetgewoonten

Zelfliefde

En toen ontving ik die vraag van de schrijfcursus in mijn mailbox: “Wat betekent liefde voor jou?” Ik ben meteen gaan schrijven. Al snel kwam ik op het thema ‘zelfliefde’. Hoe belangrijk het is om lief voor mezelf te zijn en hoezeer ik die zelfliefde had verwaarloosd. Ik was vergeten hier tijd en aandacht aan te besteden.

Door mijn letterlijk lichamelijke beperking werd ik teruggefloten. Ik werd gedwongen tot stilstand. De vraag dwong me na te denken over wat voor mij belangrijk was om wel te kunnen blijven functioneren en te blijven genieten van mijn expatleven.

6x Zelfliefde

Ik geef je hieronder 6 van mijn beste tips die ik voor mezelf heb opgeschreven. Wellicht zit er een tip bij die voor jou ook van toepassing is of je aan het denken zet:

Tip 1: Zelfliefde betekent voor mij luisteren naar mijn hart en onderbuikgevoel.

Ik heb gemerkt dat mijn eerste gedachte meestal een gedachte is vanuit het onderbewuste en daarmee vanuit het hart; puur en zonder oordeel of vraag. Ik reageer nu sneller en spontaner op wat er in mij opkomt. Daarbij reageer ik meer vanuit mijn intuïtie. Mijn onderbuikgevoel is die eerste gedachte. Ik merk dat ik hierdoor minder stress ervaar. Ik doe namelijk dingen die ik graag wil doen.

Vrouw met bril poseert bij streetband
Spontaan op de foto met een streetband

Tip 2: Zelfliefde betekent voor mij stilstaan bij de oorzaak van mijn stressgevoel.

Als ik stress ervaar, sta ik meteen stil bij de oorzaak ervan; waarom ervaar ik stress? Waar komt het vandaan? Iedere keer kom ik erachter dat stress wordt veroorzaakt doordat ik iets doe of ervaar tegen mijn gevoel in. Als het enigszins kan, stop ik op dat moment meteen de activiteit en doe wat wel goed voelt

Als ik de activiteit of omstandigheid niet meteen kan stoppen, spreek ik mezelf toe: “Ook hieraan komt een einde en dan ga ik iets doen voor mezelf. Iets waar ik me wel goed bij voel.” Dit kan zo simpel zijn als even tien minuten een kop thee drinken en de Libelle lezen.

Tip 3: Zelfliefde betekent voor mij goed zorgen voor mijn lijf.

Hierbij streef ik naar gezond eten, voldoende bewegen en op tijd rusten. Ik houd van yoga en van wandelen met mijn hond in het bos. Hiermee houd ik ook mijn lijf soepel en fit. Iedere dag doe ik aan actieve beweging. In mijn beste vorm minimaal 45 minuten. Voel ik me minder dan zeker 20 minuten lang.

Tip 4: Zelfliefde betekent voor mij de lat omlaaghalen.

Daarom heb ik het bij het derde punt over ‘proberen’ en niet over ‘moeten.’ Als het vandaag niet is gelukt, dan is het maar zo. Morgen weer een dag. Ik streef wel naar die actieve beweging, want ik voel mij er veel beter bij. Het moeten probeer ik zoveel mogelijk los te laten. Door deze houding aan te nemen merk ik dat ik relaxter word. Zachter ook. Voor mijzelf en mijn omgeving. Ik kan bijvoorbeeld weer lachen om een flauwe grap.

Vrouw met bril en in blauwe trui aan het schrijven in schrift
Mijn blog is mijn werk

Tip 5: Zelfliefde betekent voor mij mijzelf durven te zijn.

En dit durven te laten zien naar de buitenwereld toe. Ongegeneerd, puur, natuurlijk, zonder verwachtingen van anderen en zonder oordeel over anderen. Gewoon mezelf zijn en houden. Mijn eigen pad volgen en zelf mijn keuzes maken. Voor mijzelf.

Zo was ik onlangs op een bijeenkomst voor nieuwe expats. Mij werd toen drie keer gevraagd of ik werk zocht. En iedere keer zei ik stellig ‘Nee.’ Voorheen zou ik daarover twijfelen worden. Nu voel ik dat bloggen mijn werk, mijn eigen pad is geworden. Daar word ik heel erg blij van en kan mijzelf er helemaal in kwijt. Ik houd mij daaraan vast ongeacht de verwachtingen van anderen.

Tip 6: Zelfliefde betekent voor mij genieten.

Genieten van mijn nieuwe levensfase. Van de dingen die ik doe, groot en klein. Van de mensen en dieren om me heen; familie en dierbare vrienden en onze beestenboel. Genieten van het moment, zoals dat kopje thee of de zon die op mijn gezicht schijnt. Van de natuur waar ik helemaal tot rust kom. Van de seizoenen. Van yoga. En van mijn expatleven met zoveel nieuwe, leuke, spannende en boeiende ervaringen.

#Zelfliefde2020

Ik heb nog zoveel te leren over mijzelf. Zoveel moois te ontdekken en te beleven. En dat begint bij mij met zelfliefde dat ik als thema heb gekozen voor 2020. Je gaat het veelvuldig tegenkomen op mijn website en social media accounts. Want ik ben van mening dat ook expats wel wat meer zelfliefde kunnen gebruiken.

Vrouw met bril die over haar schouder naar buiten kijkt.
Ik heb nog zoveel moois te ontdekken

Wat betekent zelfliefde voor jou? Hoe geef jij gehoor aan zelfliefde? Waar word jij blij van en krijg je energie van? Wat zou jij diep in je hart het liefste willen? Ik hoor graag van je.

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.

Adi! (“Tot ziens” in het Lëtzebuergs),
Natasja

P.S.: Nieuwsgierig naar de schrijfcursus? Hierbij de link: “100 Dagen Schrijfgeluk:” https://www.tekstgericht.nl/100-dagen-schrijfgeluk/


Schéint Neit Joer! Of niet?

Vrouw met bril met kom met yoghurt in haar handen die ze aan de camera laat zien
Op de gezondere toer.


Herken je dat?

Iedere keer wanneer ik als expat in een nieuw land arriveer, ga ik mij te buiten. Ik vind het allemaal even leuk. Het land, de taal, het wonen, de mensen, de cultuur en het eten. Ik zuig het op als een spons. Zo ook alle etentjes, feestjes en partijen bij andere expats.

In dit blog leg ik uit waarom het voor mij persoonlijk een uitdaging is gebleken om als expat me niet te buiten te gaan aan al dat lekkere eten in het expatland. Wat ik in het verleden daaraan heb gedaan en wat ik mij het afgelopen jaar heb voorgenomen, anderhalve week voor Kerst.

Lachende vrouw aan tafeltje waarop borden met vis en friet staan.
Lunchen met een expatvriendin

Het hele jaar door Kerst

Iedere expat wil zich van zijn beste kant laten zien en maakt veel eten klaar voor zijn/ haar gasten. Als hostess maak ik mij hier ook schuldig aan. Ik wil niet dat mijn gasten iets te kort komen, dus ik maak altijd te veel.

Andersom wil ik als gast de host/ hostess niet beledigen, dus ik eet driftig mee totdat ik geen pap meer kan zeggen. Dan komt het toetje. Daarna volgt bijvoorbeeld Turkse koffie met Turkish Delight (kleine Turkse lekkernijen) en een digestief-je. Dit terwijl ik mijn bier nog niet eens op heb. Het is iedere keer net Kerst bij andere expats. Maar dan het hele jaar door.

Lesson learned

Het te buiten gaan aan al dat lekkere eten in het expatland is mij al een keer eerder overkomen. En ik wist dat ik te ver was gegaan. Dit realiseerde ik me tijdens onze plaatsing als expats in Virginia, Amerika. Op een dag in 2008 liep ik thuis de trap op en kwam hijgend als een paard boven. Ik was 36, was te veel kilo’s aangekomen en had totaal geen conditie meer. Dit was omdat ik het allemaal zo lekker vond.

Het voelde niet goed. Het roer moest om en wel meteen. Ik ging onder andere bewust gezonder eten. Na twee jaar was ik 11 kilo afgeslankt en voelde me veel fitter. Ik had deze leefstijl totdat we in 2019 naar Luxemburg verhuisden. Daar ging het dus weer mis.

Kerst op zijn Nederlands

Anderhalve week voor Kerst hadden we een etentje bij ons thuis in Luxemburg. Met de collega’s van mijn partner vierden we alvast een beetje Kerst. Ze zijn allemaal expat en onbekend met een typisch Nederlandse traditie: het gourmetten. Enthousiast gingen ze met hun gourmetpannetjes en -spateltjes aan de slag.

Ze vonden het gourmetten erg leuk, gezellig en lekker. Zo ook ondergetekende. Ik had daardoor weer te veel gegeten en zat zo vol dat ik niet meer kón. Ik voelde me er ook niet goed bij en op dat moment realiseerde ik me dat de knop om moest. Alweer.

vrouw poseert in bruine rok en groene trui
We willen wel slank blijven.

Waarom wachten?

Ik heb die avond na het gourmetten meteen een beslissing genomen; “ik ga weer evenwichtiger eten.” Ik heb daarbij niet gewacht tot 01 januari 2020 om het als een goed voornemen te starten. Nee, ik ben er gelijk de volgende dag al mee begonnen. Als ik het vanaf 01 januari kon, kon ik het toen ook al.

Gezonder en meer in balans

Ik heb de afgelopen twee en halve week genoten van de feestdagen, maar niet meer tot het gaatje. Ik heb alles gegeten, maar met mate en meer in balans.

Met Oud & Nieuw heb ik getoost op het nieuwe jaar en me voorgenomen om deze hernieuwde gezondere weg voort te zetten. Ik wil namelijk alles uit dit (expat-) leven halen wat erin zit, maar dan mag ik wel beter zorgen voor mijn lijf. Dat is voor mij een duidelijke boodschap geworden.

Granola op een bakplaat in de oven.
Ik maak nu mijn eigen granola.

Hoe heb jij de feestelijkheden als expat ervaren? Heb je voornemens voor 2020? Ik hoor het graag.

Ik wens voor iedereen een gelukkig, gezond en voorspoedig 2020 toe met veel liefde voor elkaar en voor jezelf.

Schéint Neit Joer! (betekent: Gelukkig Nieuwjaar!)
Natasja

Ken je mensen die ook als expats naar Luxemburg gaan verhuizen? Of een ander land? Deel gerust dit blog met hen. Wellicht zit er een gouden tip voor hen bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg Leven in Luxemburg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw verhaal.


Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
error

Vind je dit blog leuk en informatief? Delen is lief!