Ruim vier weken geleden begon ik met mijn wekelijkse rubriek Expat Xpert op Instagram en Facebook. Hierin hield ik mijn volgers op de hoogte van het op poten zetten van een koffie-/ theeochtend. Deze was bedoeld voor de partners van expats in Luxemburg.

Ik wil dit graag organiseren om de partners een platform te bieden. Hierop kunnen zij gelijkgezinden ontmoeten en met hen ervaringen uitwisselen. Wellicht ook nieuwe vriendschappen sluiten. En uiteindelijk zou ik vanuit dit platform ook heel graag sociale activiteiten voor en met hen willen organiseren.

Met dit blog leg ik uit waarom ik ga uitreiken naar àlle expats, ook buiten Luxemburg. En ik leg uit waarom ik stop met het schrijven en posten in het Nederlands.

Een stressvolle tweede verhuizing naar Amerika in 2006

Het ontstaan van mijn idee

Totdat ik met de wekelijkse rubriek begon, richtte ik mij met mijn posts en blogs alleen op Nederlandse expats in Luxemburg. Met het organiseren van de internationale koffieochtend kwam het besef dat ik online ook actief wil zijn voor expats van andere nationaliteiten. Het idee om over te gaan in het Engels was hiermee geboren.

Noodtoestand

In verband met de huidige situatie rondom het Coronavirus heb ik de koffie-/ theeochtend moeten afblazen. De Luxemburgse regering heeft de noodtoestand met drie maanden verlengd. Hierdoor is het voorlopig onzeker wanneer ik het weer kan gaan oppakken.

Doorzetten en uitreiken

Maar ik wil niet gaan zitten afwachten. Ik wil doorzetten en overgaan in het Engels. Met alle ellende die gaande is in de wereld wil ik nu meer dan ooit uitreiken naar alle expats; van alle nationaliteiten en in de hele wereld. Online wel te verstaan, want er is nog geen zicht op hervatting van sociale contacten offline.

Ons huis in Utah tijdens onze eerste plaatsing in Amerika.

Moeilijke momenten

Mijn vorige twee plaatsingen als expat waren fantastisch; qua wonen, werken en het maken van nieuwe vrienden. Natuurlijk waren er ook moeilijke momenten.

Zoals bijvoorbeeld tijdens onze eerste plaatsing in Amerika. Plotseling ging het heel erg slecht met een familielid in Nederland. Dagenlang kon men ons vanuit Nederland hierover niet bereiken in Amerika. Wij waren namelijk op rondreis met onze gasten. Mobiele telefoons bestonden toen nog niet.

Uiteindelijk wist men voor ons een berichtje achter te laten in het eerstvolgende hotel dat wij zouden aandoen. Mijn man is toen meteen naar Nederland gevlogen. Ik bleef achter met de bezoekers. Op zo’n moment besef je hoe ver je van je familie zit. En hoe belangrijk familie kan zijn.

Mijn eigen gevoelens en ervaringen

Op dit moment leef ik voor de derde keer in mijn leven als expat in het buitenland. In combinatie met de vorige twee buitenlandplaatsingen schrijf ik vanuit mijn eigen gevoelens en ervaringen ten aanzien van dat expatleven. En het zijn precies díe gevoelens en ervaringen die mogelijk ook heel herkenbaar zijn voor andere expats, ongeacht hun nationaliteit en achtergrond.

Daarom ga ik schrijven voor deze mensen; de mensen die niet in hun thuisland wonen. Die ver van hun familie en vrienden zitten. Veel van mijn verhalen worden echter vanuit een menselijk oogpunt geschreven en zijn daardoor veelal herkenbaar voor iedereen. Daarom kun je mijn blog gewoon blijven volgen.

1998: Met bezoekers uit Nederland een stukje noordzijde van de Grand Canyon ge-hiked.

English please

Om mijn posts en blogs voor internationale expats leesbaar te maken, ga ik over op het Engels. Hiermee wordt mijn idee werkelijkheid. Engels is een wereldtaal en wordt door de meerderheid van expats gebruikt.

Omdat ik overga op de Engelse taal, heb ik op mijn social media accounts de naam van mijn bedrijf veranderd in een Engelse naam: Expat Ladies United. De naam van deze website blijft voorlopig nog even.

Out of my comfort zone

Al met al is dit voor mij een grote stap ‘out of my comfort zone’ (om maar vast te wennen aan de Engelse taal). Maar ik voel dat ik dit wil. Dat ik wil uitreiken naar expats over de hele wereld. Dit voelt goed en daar ga ik op af.

En wie weet komt die koffie-/ theeochtend er ook nog een keer en kan ik mijn oorspronkelijke wens voor een offline platform tot werkelijkheid maken.

Ken je mensen die ook als expats naar het buitenland gaan verhuizen? Deel gerust deze website met hen. Wellicht zit er een gouden tip bij.

Wil je mijn ervaringen blijven volgen, type dan onderaan deze pagina bij het reactie-blok: “Volg” en je krijgt automatisch een melding van een nieuw blog.

Äddi / Until next time,
Natasja

Please follow and like us: